|
ارتباط کاهش حجم ادرار باقیمانده پس از تخلیه با عود سرطان مثانه غیرتهاجمی به عضله: یک مطالعه همگروهی تاریخی
|
حامد معروفی1    ، پویا فتاحی2 ، پیمان حیاتی3 ، حشمت الله صوفی مجیدپور4 ، خالد رحمانی5 ، آزاد شکری6 |
1- استادیار، گروه ارولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران
2- عضو کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران ، pouya.fattahi76@gmail.com
3- عضو کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران
4- استاد، گروه ارولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران
5- دانشیار اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات تعیین‌کننده اجتماعی سلامت، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران
6- استادیار مدیریت خدمات سلامت، مرکز تحقیقات تعیین‌کننده اجتماعی سلامت، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران |
|
|
چکیده: (217 مشاهده) |
زمینه و هدف: سرطان مثانه دومین بدخیمی شایع دستگاه ادراری است و افزایش حجم ادرار باقیمانده پس از تخلیه (PVR) عامل بالقوه‌ای در عود تومور مطرح شده است. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین کاهش PVR و عود سرطان مثانه در بیماران با PVR پایه بالا انجام شد. این مطالعه با هدف ارزیابی ارتباط بین حجم ادرار باقیمانده پس از ادرار و عود داخل‌مثانه‌ای یک‌ساله در بیماران مبتلابه سرطان مثانه غیرتهاجمی به عضله (NMIBC) انجام شد.
مواد و روش‌ها: این مطالعه همگروهی تاریخی شامل ۶۰ بیمار مبتلابه سرطان مثانه با PVR پایه بیشتر از ۶۰ میلی‌لیتر بود که به بیمارستان کوثر سنندج مراجعه کرده بودند. بیماران به دو گروه تقسیم شدند؛ گروهی که برای کاهش PVR مداخله پزشکی یا جراحی دریافت کردند و گروهی که هیچ درمانی دریافت نکردند. عود پس از یک سال ارزیابی و به‌صورت وجود کارسینوم یوروتلیال با همان درجه و مرحله یا بالاتر در بیوپسی‌های پیگیری تعریف شد. داده‌های دموگرافیک، وضعیت سیگارکشیدن، درجه تومور، مرحله تومور و تعداد تومورها ثبت شد. PVR با استفاده از میانگین حداقل دو اندازه‌گیری محاسبه شد. حجم ادرار باقیمانده بلافاصله پس از تخلیه با کاتتریزاسیون اندازه‌گیری و ثبت شد. تحلیل‌های آماری شامل تست تی، کای دو و رگرسیون لجستیک با سطح معنی‌داری 0/05>P بود.
یافته‌ها: میانگین سنی شرکت کنندگان10/87±74/15 سال بود؛ ۵۷ بیمار (۹۵ درصد) مرد و ۳۵ نفر (58/3 درصد) سیگاری بودند. تومورهای با درجه پایین در 53/3 درصد بیماران و تومورهای با درجه بالا در 46/7 درصد آن‌ها وجود داشت. عود داخل مثانه‌ای در ۲۹ بیمار (48/3 درصد) رخ داد. میانگین PVR از 122/02 میلی‌لیتر به 83/30 میلی‌لیتر پس از مداخله کاهش یافت. سن با نتایج درمان ارتباط معنی‌داری داشت (0/001>P). برای جنسیت، سیگار، درجه تومور، مرحله تومور یا تعداد تومورها ارتباط معنی‌داری مشاهده نشد (0/05P>). در تحلیل تک متغیره، PVR کمتر پس از مداخله با کاهش عود داخل مثانه‌ای مرتبط بود. با این حال، در رگرسیون لجستیک چند متغیره، گروه درمان به طور مستقل با عود مرتبط نبود (0/01P=).
نتیجه‌گیری: در این مطالعه، ارتباطی بین حجم ادرار باقیمانده پس از تخلیه و عود داخل‌مثانه‌ای در بیماران مبتلابه سرطان مثانه غیرتهاجمی به عضله مشاهده شد. بااین‌حال، پس از تعدیل عوامل مخدوش‌کننده، بین گروه درمان و عود بیماری ارتباط مستقلی مشاهده نشد. با توجه به ماهیت مشاهده‌ای و گذشته‌نگر مطالعه و نیز حجم نمونه محدود، این یافته‌ها بیانگر ارتباط مشاهده‌شده هستند و نباید به‌عنوان شواهدی از رابطه علت‌ومعلولی تفسیر شوند. انجام مطالعات آینده‌نگر با حجم نمونه بیشتر برای تأیید این یافته‌ها ضروری است. |
|
| واژه‌های کلیدی: سرطان مثانه غیرتهاجمی به عضله، حجم ادرار باقیمانده پس از تخلیه، عود داخل‌مثانه‌ای، اختلال تخلیه، مطالعه همگروهی تاریخی |
|
|
متن کامل [PDF 855 kb]
(88 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل |
موضوع مقاله:
پزشکی- اورولوژی
دریافت: 1405/2/8 | پذیرش: 1405/6/10 | انتشار: 1405/7/4
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
