زمینه و هدف :سلامت روان یکی از ارکان اساسی سلامت انسان است و عوامل معنوی و مذهبی میتوانند در ارتقای آن نقش مهمی ایفا کنند. با وجود مطالعات متعدد درباره نقش مذهب در سلامت روان، شواهد مربوط به ارتباط انس با قرآن و جهتگیری مذهبی با سلامت روان در دانشجویان محدود و گاه متناقض است. این مطالعه با هدف تعیین رابطه انس با قرآن و جهتگیری مذهبی با سلامت روان در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کردستان انجام شد. مواد و روشها:این مطالعه مقطعی از نوع توصیفی _ تحلیلی بر روی 237 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی کردستان انجام شد. نمونهگیری به روش خوشهای دو مرحلهای صورت گرفت. دادهها با استفاده از پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ (GHQ-28)، پرسشنامه انس با قرآن و پرسشنامه جهتگیری مذهبی آلپورت گردآوری شدند. برای بررسی روابط بین متغیرها از ضریب همبستگی اسپیرمن و برای شناسایی عوامل مرتبط با سلامت روان از رگرسیون خطی چندگانه استفاده شد. سطح معنیداری آماریکمتر از05/0در نظر گرفته شد. یافتهها: میانگین نمرات سلامت روان، انس با قرآن و جهتگیری مذهبی بترتیب 04/13±57/28، 68/14±12/61 و 68/10±78/64 بود. انس با قرآن با سلامت روان (0۲۴/0 = p، 147/0- =rs) و همچنین دو مولفه آن؛ اختلال کارکرد اجتماعی (0۰۲/0 = p، 198/0- =rs) و افسردگی (0۱۶/0 = p، 156/0- =rs) همبستگی منفی ضعیف اما از نظر آماری معنیداری داشت. جهتگیری مذهبی درونی نیز با سلامت روان (0۴۹/0 = p، 128/0- =rs) و مولفه افسردگی (0۰۲/0 > p، 198/0- =rs) همبستگی منفی و معنیداری داشت. در حالی که، جهتگیری مذهبی بیرونی فاقد هرگونه همبستگی معنیدار با اختلال سلامت روان (۹۰۶/0 < p، 008/0 =rs) و خرده مقیاسهای آن بود. در مدل رگرسیون چندگانه، پس از تعدیل متغیرهای دموگرافیک، تنها دانشکده محل تحصیل با اختلال سلامت روان ارتباط معنیدار داشت. در حالی که انس با قرآن و جهتگیری مذهبی ارتباط معنیداری با اختلال سلامت روان نداشتند. نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه نشان داد که انس بیشتر با قرآن با سلامت روان بهتر، بهویژه کاهش افسردگی و اختلال کارکرد اجتماعی، همراه است و ارتباط نزدیکی با جهتگیری مذهبی درونی دارد. اگرچه در مدل چندمتغیره انس با قرآن و جهتگیری مذهبی پیشبین مستقل سلامت روان نبودند، نتایج بر اهمیت تقویت ابعاد معنوی و ارتقای ارتباط با قرآن بهعنوان بخشی از برنامههای ارتقای سلامت روان دانشجویان تأکید میکند. انجام مطالعات طولی برای بررسی روابط علّی و شناسایی سایر عوامل مؤثر بر سلامت روان توصیه میشود.