|
مروری مختصر بر تغییرات سیستم ایمنی در محیط توموری سرطانهای سینه
|
معصومه محمدی1    ، علیرضا جلالی2 |
1- بیمارستان میلاد ، mgm8362@gmail.com
2- بیمارستان میلاد |
|
|
چکیده: (30 مشاهده) |
زمینه و هدف: سلولهای توموری و اجزای ریزمحیط تومور از طریق تعاملات پیچیده سلولی و مولکولی، از جمله تبادل سیتوکینها، کموکاینها و فاکتورهای رشد، میتوانند عملکرد یکدیگر را تغییر داده و تعادل میان پاسخ ایمنی ضدتوموری و محیط سرکوبگر ایمنی را در جهت پیشرفت تومور تغییر دهند.
این بررسی با هدف بررسی چگونگی تأثیر سیستم ایمنی بر پیشرفت، بدخیمی و پیامدهای بالینی بیماران مبتلا به سرطان پستان انجام شده است.
مواد و روشها: رویکرد مورد استفاده برای جمعآوری و تدوین اطلاعات شامل بررسی تحقیقات در مورد ایمونولوژی سرطان پستان، با استفاده از کلمات کلیدی مرتبط در پایگاههای داده SID، Magiran، PubMed، Scopus، Google Scholar و Web of Science تا سال 2026 بود.
نتایج: تعاملات بین سیستمهای ایمنی ذاتی و اکتسابی نقش مهمی در پاسخ ایمنی ضد توموری دارند. طیف متنوعی از سلولهای ایمنی، از جمله سلولهای دندریتیک، ماکروفاژها، لکوسیتهای پلیمورفونوکلئر، ماست سلها و لنفوسیتها، در ریزمحیط تومور پستان یافت میشوند و تعادل بین اثرات ضد توموری و اقدامات پیشبرنده تومور آنها ممکن است بر پیشآگهی و پیشبینی سرطان تأثیر بگذارد.
نتیجهگیری: در مجموع، شواهد بررسیشده نشان میدهند که در سرطان پستان، بهویژه در زیرگروههای تهاجمی مانند TNBC، تعامل میان سلولهای توموری و اجزای ریزمحیط ایمنی میتواند با غلبه جمعیتهای سرکوبگر مانند Tregها، MDSCها و TAMها، به تضعیف پاسخ ضدتوموری، پیشرفت و متاستاز بیماری و مقاومت درمانی منجر شود. در مقابل، غنیشدن ریزمحیط تومور از سلولهای مؤثر ضدتوموری با پیامدهای بالینی مطلوبتر و پاسخ بهتر به برخی درمانهای ایمنی همراه است. بنابراین، ویژگیهای سلولی و عملکردی ریزمحیط میتوانند در کنار ویژگیهای مولکولی تومور، در تعیین رفتار بالینی و پاسخ درمانی سرطان پستان اهمیت داشته باشند. |
|
| واژههای کلیدی: سرطان سینه، متاستاز، سلولهای ایمنی، سایتوکاین، کموکاین. |
|
|
|
نوع مطالعه: مروری |
موضوع مقاله:
پزشکی مولکولی و ژنتیک
دریافت: 1404/3/3 | پذیرش: 1405/6/30
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
