زمینه و هدف: تزریق صحیح خون و فرآورده‌های آن نیازمند حضور پرسنل آگاه در محیط درمان است. چنانچه آموزش پرسنل مورد توجه قرار نگیرد، عوارض و مشکلات جبران ناپذیری برای بیماران ایجاد خواهد شد. پژوهش حاضر با هدف تعیین آگاهی پرسنل درمانی در مورد فرآیند تزریق خون و فرآورده‌های آن در بیمارستان‏های آموزشی شهر سنندج در سال 1401 انجام شد.
مواد و روش‌‌ها: پژوهش مقطعی روی 313 نفر از پرسنل درمانی بیمارستان‌های آموزشی شهر سنندج به‏روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای متناسب با حجم هر رشتۀ شغلی انجام شد. ابزار جمع‏آوری اطلاعات پرسش‏نامه شامل اطلاعات دموگرافیک و اطلاعات آگاهی‏سنجی درخصوص فرآیند تزریق خون و فرآورده‌های آن در 4 حیطۀ درخواست، نگهداری، آزمایشات سازگاری قبل از تزریق و نظارت بر فرآیند تزریق و عوارض پس از آن بود. داده‌ها با استفاده از نرم‏افزار SPSS و آزمون‏های کای اسکوئر، تی مستقل و یا معادل ناپارامتریک آن یعنی من ویتنی یو تحلیل شد.
یافته‌ها: نتیجه مطالعۀ حاضر نشان داد %52/7 از پرسنل از آگاهی ضعیف، %38/3 از آگاهی متوسط و %8/9 از آگاهی مطلوب برخوردار بودند، براساس نتایج آزمون کلوموگروف اسمیرنف توزیع نمرۀ کل آگاهی از نرمال‏بودن تبعیت نکرد. نتایج حاصل از آزمون کروسکال والیس نشان‏دهندۀ وجود رابطۀ معنی‏دار بین تمامی حیطه‏ها با بیمارستان‏ها و رشته‏های مختلف بود.
نتیجه‌گیری: توجه به کم‏بودنِ میزان آگاهی پرسنل درمانی در مورد فرآیند تزریق خون و فرآورده‌های آن و وجود رابطۀ معنی‏دار بین همۀ حیطه‏های آگاهی‏سنجی درخصوص فرآیند تزریق خون و فرآورده‌های آن (درخواست، نگهداری، انجام آزمایشات سازگاری و نظارت) با بیمارستان‏ها و رشته‏ها، اصلاح راهنمای پرسنل درمانی و مراکز انتقال خون و تغییر برنامه‏های آموزشی مرتبط با طب انتقال خون و فرآورده‏های آن ضروری ‏به‏نظر می‌رسد.