[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: دوره 24، شماره 3 - ( مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان 1398 ) ::
جلد 24 شماره 3 صفحات 96-109 برگشت به فهرست نسخه ها
تغییر ظرفیت کلی آنتی‌اکسیدانی بافت (TAC) ، روش نوین ارتقاء ترمیم زخم های پوستی
مجید بنی محمد1، هومن روایی1، پارسا خلفی2، غلامعلی جاودان3، سید عبدالمجید آیت اللهی4 ، سید حسین داوودی 5
1- مرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
2- دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
3- مرکز تحقیقات جراحی کم تهاجمی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
4- مرکز تحقیقات فیتوشیمی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
5- مرکز تحقیقات سرطان، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، پژوهشکده ملی تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. ، h.davoodi_18@yahoo.com
چکیده:   (244 مشاهده)
زمینه ­و­ هدف: ظرفیت کلی آنتی­اکسیدانی بافت ، عامل مهمی در تعیین عملکرد فیزیولوژیک یا فیزیوپاتولوژیک گونه های واکنشگر اکسیژن است. آزاد شدن گونه­های واکنشگر اکسیژن در زخم­های پوستی، منجر به نکروز و همچنین آپوپتوز می شود و زخم با از دست رفتن بافت مواجه می شود. اگر بتوان با مدیریت عوامل تهدید کننده­ی بافت فلاپ، موجب کاهش آنها شد، اثر بخشی و زمان لازم برای بهبودی فلاپ‌ها، به طور چشمگیری بهبود می یابد.
روش بررسی: ۴۰ موش از نژادSprauge-Dawkey  به ۴ گروه تقسیم شدند: (۱) Sham با پوست بریده شده در ابعاد ۳×۸ سانتیمتر بدون بلندکردن پوست از بستر آن (۲)فلاپ با برش پوستی ۳×۸ سانتیمتر که از بستر خود بلند شده (۳)کیموفنول با دوزmg/kg/day25که بعد از جراحی، با کیموفنول درمان شدند و (۴)کیموفنول با دوز mg/kg/day50که بعد از جراحی، با کیموفنول درمان شدند. یک هفته بعد، درصد بافت سالم مانده، SOD و MDA  اندازه گیری شده و همچنین میزان نزدیکی نتایج، استخراج شد. تحلیل­ها با استفاده از نرم افزار GraphPad Prism 6 انجام شد. تجزیه و تحلیل واریانس یک طرفه (ANOVA)  و آنالیز پس آزمون(Tukey test)  برای مقایسه داده­های بیوشیمیایی بین گروه­ها انجام شد.
یافته­ها: کیموفنول، MDA را کاهش (0.05> p) و SOD را افزایش داد (0.01> p). بنابراین استرس اکسیداتیو در بافت فلاپ به میزان قابل توجهی کاهش و ظرفیت مقابله با آن افزایش پیدا کرده است. میزان بقای فلاپ پوستی نیز افزایش یافت (0.05> p).
نتیجه­گیری: در نهایت پژوهش حاضر، اثر محافظتی کیموفنول بر مدیریت استرس اکسیداتیو و سالم مانی بافت فلاپ را آشکار ساخت، هر چند تحقیقات بیشتری برای مشخص شدن قابلیت استفاده بالینی این ماده مورد نیاز است.
واژه‌های کلیدی: ظرفیت کلی آنتی‌اکسیدانی، ترمیم زخم، استرس اکسیداتیو، کیموفنول
متن کامل [PDF 591 kb]   (75 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۷/۸/۱۳ | پذیرش: ۱۳۹۸/۴/۱۶
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Banimohammad M, Ravaei H, Khalafi P, Javdan G, Ayatollahi S A, Davoodi S H. Change in total anti-oxidant capacity (TAC) of tissue, a new method for improving dermal wound healing. SJKU. 2019; 24 (3) :96-109
URL: http://sjku.muk.ac.ir/article-1-4518-fa.html

بنی محمد مجید، روایی هومن، خلفی پارسا، جاودان غلامعلی، آیت اللهی سید عبدالمجید، داوودی سید حسین. تغییر ظرفیت کلی آنتی‌اکسیدانی بافت (TAC) ، روش نوین ارتقاء ترمیم زخم های پوستی . مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي كردستان. 1398; 24 (3) :96-109

URL: http://sjku.muk.ac.ir/article-1-4518-fa.html



دوره 24، شماره 3 - ( مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان 1398 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان Scientific Journal of Kurdistan University of Medical Sciences
مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان Scientific Journal of Kurdistan University of Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3977