[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: دوره 21، شماره 3 - ( مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان 1395 ) ::
جلد 21 شماره 3 صفحات 125-136 برگشت به فهرست نسخه ها
ارزیابی کارآیی ضد میکروبی دندریمر نانوساختار پلی‌آمیدوآمین نسل 4 بر باکتریهای بومی منابع آب و مقایسه آن با آنتی‌بیوتیک‌های رایج
دکتر افشین ملکی1، محمد احمدی جبلی 2، باقر حیاتی3، هیوا دارایی4، ندا درویش5
1- دانشیار مرکز تحقیقات بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی کردستان ، سنندج، ایران
2- مرکز تحقیقات بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران. (مولف مسوول)، تلفن: 37780175-025 ، m.ahmadijebelli@yahoo.com
3- مرکز تحقیقات بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران
4- مربی مرکز تحقیقات بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران
5- دانشکده محیط زیست و انرژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران، تهران، ایران
چکیده:  

زمینه و هدف: با توجه به خواص ضد باکتریایی دندریمرها، یکی از برنامه‌های آینده امکان استفاده از آنها به عنوان یک ماده آنتی‌باکتریال جایگزین با کمترین اثرات جانبی در مقابله با عفونت‌های میکروبی است. لذا هدف از این مطالعه ارزیابی مقاومت باکتری‌های جدا شده از منابع آبی نسبت به آنتی‌بیوتیک‌های رایج و مقایسه آن با ماکرومولکول نانوساختار دندریمر پلی‌آمیدوآمین نسل4 (PAMAM-G4) است.

روش بررسی: 523 نمونه از 108 منبع آبی مختلف برداشت شد و به روش فیلتر غشایی مورد آزمایش میکروبی قرار گرفت. مقاومت جدایه‌ها نسبت به آنتی‌بیوتیک‌های آموکسی‌سیلین، اریترومایسین، تتراسایکلین و سیپروفلوکساسین به روش اندازه‌گیری هاله عدم رشد بررسی و سپس با مقاومت همان گونه‌ها نسبت به دندریمر پلی‌آمیدو‌آمین نسل 4 (PAMAM-G4) مقایسه شد. همچنین حداکثر غلظت بازدانده رشد( MIC) دندریمر در مواجهه با جدایه‌ها اندازه‌گیری شد.

یافته‌ها: 4/7 درصد از نمونه‌ها آلودگی باکتریایی نشان دادند. فراوانی گونه‌های میکروبی جدا شده شامل اشریشیاکلی(2/28٪)، پروتئوس(8/12٪)، کلبسیلا(9/17٪)، انتروباکتر(3/15٪)، سودوموناس(9/17٪)، باسیلوس سوبتیلیس(5/1٪) و استافیلوکوکوس اورئوس(56/2٪) بود. در روش اندازه‌گیری هاله عدم رشد، گونه‌های گرم منفی مقاومت بالایی نسبت به دندریمرPAMAM-G4 نشان دادند، به گونه‌ای که این دندریمر تاثیری بر بازدارندگی از رشد انتروباکتر و سودوموناس نداشت و MIC باکتری‌های‌ اشریشیا کلی، کلبسیلا و پروتئوس نیز به ترتیب 1250، 500 و 1250 میکروگرم بر میلی‌لیتر اندازه‌گیری شد. باکتری‌های گرم مثبت پاسخ مناسبی به دندریمرPAMAM-G4 نشان دادند به گونه‌ای که MIC برای باکتری‌های استافیلوکوکوس اورئوس و باسیلوس سوبتیلیس به ترتیب 1 و 5/2 میکروگرم بر میلی‌لیتر اندازه‌گیری شد.

نتیجه‌گیری: با افزایش گونه‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک‌های رایج، می‌توان از این نوع دندریمر به عنوان یک ماده آنتی‌باکتریال قوی در مقابله با گونه‌های گرم مثبت باکتری‌ها استفاده نمود.

کلید واژه ها: دندریمر پلی‌آمیدو‌آمین ، آنتی‌بیوتیک، عوامل ضد باکتری، مقاومت دارویی، منابع آب

وصول مقاله:5/10/94 اصلاحیه نهایی:24/1/94 پذیرش:18/1/95

واژه‌های کلیدی: دندریمر پلی‌آمیدو‌آمین، آنتی‌بیوتیک، عوامل ضد باکتری، مقاومت دارویی، منابع آب
متن کامل [PDF 799 kb]      
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۵/۵/۱۰ | پذیرش: ۱۳۹۵/۵/۱۰ | انتشار: ۱۳۹۵/۵/۱۰
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >



XML   English Abstract   Print


دوره 21، شماره 3 - ( مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان 1395 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان Scientific Journal of Kurdistan University of Medical Sciences
مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان Scientific Journal of Kurdistan University of Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.048 seconds with 784 queries by yektaweb 3461