زمینه و هدف: استرس اکسیداتیو یکی از مکانیسمهای اصلی بروز کاهش شنوایی ناشی از صدا است، با اینحال، نقش توزیع فرکانسی صدا در شدت این پاسخ به طور کامل روشن نشده است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تغییرات شاخصهای استرس اکسیداتیو پس از مواجهه با صداهای رنگی در رتهای نژاد ویستار انجام شد. مواد و روشها:در این مطالعه تجربی، ۳۶ رت نر ویستار به چهار گروه کنترل، صدای سفید، صورتی و بنفش تقسیم شدند. گروههای مواجهه بهمدت ۱۴ روز، روزانه ۴ ساعت در معرض صدای ۱۱۰dB SPLقرار گرفتند. غلظت MDA، فعالیتSOD وTAC سرم در روزهای ۷، ۱۴ و ۲۱ اندازهگیری و آزمون کروسکال–والیس و آزمون تعقیبیDun بررسی شدند. یافتهها:با وجود تفاوت در محتوای فرکانسی، هر سه رنگ صدا الگوی مشابهی از تغییر شاخصهای استرس اکسیداتیو نشان دادند، به طوری کهMDA در تمام زمانهای بررسی بیشتر وSOD وTAC کمتر از گروه کنترل بود (P<0.05).تغییرات این شاخصها بین روزهای ۷، ۱۴ و ۲۱ در هیچیک از گروههای مواجهه معنادار نبود. تفاوت شاخصها با گروه کنترل در روز ۲۱، همچنان باقی ماند. نتیجهگیری: مواجهه با هر سه رنگ صدا با افزایش پراکسیداسیون لیپیدی و کاهش ظرفیت دفاع آنتیاکسیدانی سرم همراه بود. تداوم این تغییرات پس از قطع مواجهه نشان میدهد پاسخ اکسیداتیو سیستمیک ناشی از صدا میتواند فراتر از دوره مواجهه ادامه یابد.