زمینه و هدف: با وجود رشد فزاینده تولید و مصرف داروها و فرآوردههای گیاهی در ایران، شواهد علمی موجود در زمینه الگوی مصرف این فرآوردهها، بهویژه در سطح بیماران مراجعهکننده به مراکز درمانی، همچنان محدود است. با توجه به اهمیت شناسایی رفتارهای مصرفی بیماران و نقش آن در ارتقاء رویکردهای درمانی مبتنی بر شواهد، مطالعه حاضر با هدف بررسی الگوی مصرف و عوامل مرتبط با استفاده از فرآوردههای گیاهی و طب سنتی در بیماران مراجعهکننده به مراکز درمانی شهر رشت در سال ۱۴۰۳ انجام شد. مواد و روشها: مطالعه ی حاضر از نوع مقطعی- تحلیلی بود. جمعیت مورد مطالعه در این پژوهش بیماران مراجعه کننده به درمانگاههای دولتی تخصصی و فوق تخصصی رازی و بعثت شهر رشت در سال 1403 بود. در این مطالعه نمونه گیری به صورت در دسترس و توسط چک لیست محقق ساخته انجام گرفت. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSSنسخه 16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و سطح معنیداری 05/0 در نظر گرفته شد. یافته ها:نتایج مطالعه نشان داد که 7/70 درصد از افراد، فرآوردههای گیاهی را به شکل دمنوش مصرف میکردند. بیشترین شیوه تهیه این فرآوردهها نیز از طریق عطاریها (1/69 درصد) گزارش شد. همچنین، سن پایینتر، تحصیلات بالاتر، سکونت در مناطق شهری و داشتن تعداد بیشتری بیماری مزمن با افزایش مصرف فرآوردههای گیاهی مرتبط بود. افزون بر این، تحصیلات بالاتر و مصرف سیگار نیز با افزایش مصرف فرآوردههای مرتبط با طب سنتی ارتباط داشتند. نتیجهگیری: نیاز به تدوین سیاستهای مؤثر در زمینه فرآورده های گیاهی و طب سنتی با هدف دستیابی به نتایج درمانی مطلوب برای بیماران و ایجاد برنامههای آموزشی بهداشتی وجود دارد تا فواید و خطرات استفاده از این فرآوردهها بررسی شود.