زمینه و هدف:مالاریا یک بیماری عفونی شایعاست که در اثر ابتلا به پاتوژنی به نام پلاسمودیوم ایجاد میشود که با گزش پشه آنوفل ماده به میزبان مهره دار منتقل میشود. هدف این مطالعه توسعه مدل آزمایشگاهی پلاسمودیوم برگئی-موش بالب سی-آنوفل استفنسی با تأکید بر کاربرد روش حساس qPCR برای تشخیص عفونت اسپوروزوئیت های پلاسمودیوم برگئی در آنوفل استفنسی می باشد. مواد و روشها:موش بالب سیمادهآلوده به پلاسمودیوم برگئی برای خونخواری پشههای آنوفلاستفنسی استفاده گردید. سپس پشهها به مدت 24 روز در دمای 21-19 درجه سانتی گراد و رطوبت 60 الی 80 درصد نگهداری شدند. به منظور بررسی حضور اسپوروزوئیتها، غدد بزاقی پشه ها با میکروسکوپ نوری بررسی شدند. به منظور تأیید آلودگی، تست qPCR با تکثیر اختصاصی ژن cytochrome b (cytb) انگل پلاسمودیوم برگئی انجام شد. در نهایت جهت بررسی قابلیت اسپوروزوئیتها در آلودگی میزبان بعدی، در روز 21 بعد از خونخورای پشه های آلوده جهت خونخواری موش بالب سی استفاده شدند. یافتهها:در بررسی آلودگی غدد بزاقی پشههای مورد بررسی با روش qPCR، اسپوروزوئیتها در تمامی پشهها موجود بودند که میانگین عدد Cq در تست qPCR (33/84±2/18) بود. نتایج آنالیز منحنی استاندارد بر روی نمونه کنترل مثبت عدد R2 برابر با 98/0 و شیب خط برابر با 38/3- را نشان داد و Cq حد تشخیص 34 بدست آمد.بعلاوه نتایج بررسی اسمیر موشها در روز 5 بعد از خونخواری نشان داد که تمامی موش هایی که برای گزش پشههای آلوده استفاده شدند، آلوده به انگل پلاسمودیوم برگئی بودند (قابلیت آلودگی %100اسپوروزوئیت ها). نتیجهگیری:در این مطالعه جهت تأیید آلودگی اسپوروزوئیتی در پشههای گروه آزمون از روش مولکولی qPCR با تکثیر ژن cytb انگل پلاسمودیوم برگئی استفاده شد که در مقایسه با روش میکروسکوپی حساسیت بالاتری نشان داد. نتایج تست qPCR نشان دهنده میزان آلودگی بالای اسپوروزوئیتی در پشهها بود. از مدل آزمایشگاهی ارائه شده در این مطالعه میتوان در تحقیقات بعدی جهت ارزیابی استراتژیهای مسدودکننده انتقال و یا بررسی برهمکنش انگل-پشه آنوفل استفاده نمود.