چکیده زمینه و هدف: واریکوسل به عنوان اتساع و پیچ خوردگی غیرطبیعی وریدهای شبکه پامپینیفرم در طناب اسپرماتیک تعریف میشود. این بیماری تقریباً در 15٪ از جمعیت عمومی مشاهده میشود. علیرغم شیوع نسبتاً بالای آن و ارتباط اثبات شده آن با اختلال در اسپرماتوژنز و استروئیدوژنز، تأثیر خاص آن بر عوامل شدید ناباروری مردان نیاز به بررسی بیشتر دارد. این مطالعه با هدف تعیین شیوع واریکوسل در مردان نابارور مبتلا به آزواسپرمی غیر انسدادی که بین سالهای 1399-1400 به مرکز ناباروری سنندج ارجاع داده شده بودند، انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی (توصیفی-تحلیلی) بر روی ۱۷۰ مرد نابارور مبتلا به آزواسپرمی غیرانسدادی در مرکز ناباروری سنندج انجام شد. دادههای بیمارانی که پرونده پزشکی آنها موجود بود و تشخیص ناباروری آزواسپرمی در آنها تایید شده بود، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. تشخیص آزواسپرمی بر اساس شرح حال جامع بیمار، معاینه بالینی و آزمایشهای آزمایشگاهی بود. سطح معنیداری برای این مطالعه ۵٪ در نظر گرفته شد. نتایج: نتایج نشان داد که در میان بیماران مبتلا به واریکوسل، 14 نفر (14.1%) واریکوسل دو طرفه، 14 نفر (14.1%) واریکوسل سمت راست و 59 نفر (67.8%) واریکوسل سمت چپ داشتند. در مورد درجه واریکوسل، 25 بیمار (28.7%) درجه I، 34 نفر (39.1%) درجه II و 28 نفر (32.2%) درجه III داشتند. در مجموع، 72 نفر (42.4%) سابقه سیگار کشیدن و 26 نفر (15.3%) سابقه مصرف الکل را گزارش کردند. بحث :یافتههای این مطالعه نشان میدهد که متغیرهای محیطی مانند سیگار کشیدن و مصرف الکل، همراه با سابقه خانوادگی واریکوسل و عوامل جمعیتشناختی مانند سن و شغل، ممکن است با شیوع واریکوسل مرتبط باشند. با این حال، اپیدمیولوژی واریکوسل هنوز به طور کامل شناخته نشده است. بنابراین، مطالعات در مقیاس بزرگ و به خوبی طراحی شده که شامل ارزیابی عوامل بالینی کلیدی باشند، برای روشن شدن کامل جنبههای اپیدمیولوژیک این بیماری ضروری است