1- استادیار، گروه فوریتهای پزشکی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران. 2- استادیار، گروه هوشبری، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران. 3- کارشناس پرستاری، بیمارستان امام خمینی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران. 4- دانشیار، گروه آمار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران. 5- استادیار، گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران ، r.kavyannejad@kums.ac.ir
چکیده: (418 مشاهده)
زمینه و هدف:درد ناشی از قراردادن کاتتر داخلوریدی تجربه رایج و ناخوشایندی در فرایندهای بالینی است. هدف این مطالعه بررسی آثار استفاده از فرکانسهای صوتی در شدت درد و سطح راحتی بیماران در حین قراردادن کاتتر داخلوریدی بود. مواد و روشها:در این مطالعه کارآزمایی بالینی سهسوکور، سیصد بیمار بهصورت تصادفی به ده گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. بیماران در گروههای مداخله در معرض فرکانسهای صوتی ۱۰ تا ۲۰۰ هرتز با شدت ۵۰ دسیبل قرار گرفتند. شدت درد، تغییرات ضربان قلب، تعداد تلاشهای لازم برای نمونهگیری موفق و زمان انجام فرایند اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از نرمافزارPrism 10 تحلیل شدند. یافتهها:با افزایش فرکانسهای صوتی، شدت درد در گروههای مداخله بهطور معنیداری کاهش یافت (05/0P<)، درحالیکه راحتی بیماران بهبود یافت (05/0P<). تفاوت آماری معناداری بین گروهها در تعداد تلاشها یا زمان لازم برای قراردادن کاتتر مشاهده نشد (05/0P>). همچنین، افزایش ضربان قلب در گروههای مداخله با فرکانسهای بالاتر بهطور معنیداری کمتر بود (05/0P<). نتیجهگیری:این یافتهها نشان داد که استفاده از فرکانسهای صوتی، بهویژه فرکانسهای بالاتر، میتواند بهطور مؤثری درد حاد و پاسخهای همودینامیک ناشی از آن را در طول کاتتریزاسیون داخلوریدی کاهش دهد. به نظر میرسد فرکانسهای صوتی در تعدیل ادراک درد از طریق مسیرهای سیستم عصبی مرکزی نقش دارند.