[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان - شماره 3 سال 1401 ::
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
شیوع و الگوی مقاومت ضد میکروبی پاتوژن های جدا شده در بیماران مبتلا به عفونت بیمارستانی در بخشهای مراقبت ویژه بیمارستان عمومی حضرت رسول ، تهران در سال 1399
امید مرادی مقدم1 ، محمدآزاد ماجدی2 ، خالد رحمانی3 ، محمد نیاکان لاهیجی4 ، سارا مینائیان 5
1- استادیار مراقبت های ویژه پزشکی، گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
2- دستیار فوق تخصصی مراقبت های ویژه پزشکی، گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
3- استادیار اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات گوارش و کبد، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان،
4- استادیار بیهوشی، گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
5- استادیار میکروب شناسی، مرکز تحقیقات مقاومت های میکروبی پژوهشکده ایمونولوژی و بیماری های عفونی دانشگاه علوم پزشکی ایران ، تهران، ایران ، sara.minaeian@gmail.com
چکیده:   (558 مشاهده)
زمینه و هدف: عفونت های بیمارستانی، پاتوژن های مولد این عفونت ها و مقاومت آنتی بیوتیکی این عوامل همواره به عنوان یکی از دغدغه های نظام سلامت مطرح است. مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی هر کدام از پاتوژن های مولد عفونت بیمارستانی و میزان مقاومت ضدمیکروبی آنها در بیماران بستری در بخش های مراقبت ویژه یک بیمارستان عمومی انجام شد.
مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی بر روی 936 نمونه بیولوژیک از بیماران بستری در بخش های مراقبت ویژه بیمارستان رسول اکرم تهران در سال 1399 انجام شد. پس از مشخص شدن فراوانی پاتوژن های جدا شده از نمونه ها با استفاده از محیط های کشت افتراقی اختصاصی و آنتی سرم های خاص، برای تعیین مقاومت آنتی بیوتیکی شایع ترین عوامل باکتریایی مولد عفونت بیمارستانی از روش دیسک دیفیوژن استفاده شد.
یافته ها: آسینتو باکتر (22/5 درصد)، کلبسیلا پنومونیه (18/7 درصد)، سودوموناس آئروژینوزا (13/6درصد)، کاندیدا آلبیکنس (11/2 درصد) و اشرشیاکولی (7/2 درصد) به ترتیب شایع ترین پاتوژن های مولد عفونت بیمارستانی در نمونه های مورد بررسی بودند.آسینتو باکتر که شایع ترین پاتوژن عامل عفونت های بیمارستانی در نمونه های مورد بررسی بود بیشترین حساسیت را به ترتیب به  آنتی بیوتیک های کلستین (100%)و سفوتاکسیم (97/2%) دارا بود و مقاوترین آنتی بیوتیک علیه ایزوله های آسینتوباکتر آنتی بیوتیک آمپی سیلین سولباکتام (38/9%) گزارش گردید.
نتیجه گیری: نتایح مطالعه حاضر نشان داد که علاوه بر تنوع پاتوژن های مختلف در ایجاد عفونت های بیمارستانی در بیماران بستری در بخش های مراقبت ویژه، و مقاومت آنتی بیوتیکی این عوامل هم قابل توجه است. توجه به بررسی های دوره ای برای پایش مقاومت آنتی بیوتیکی در درمان عفونت های بیمارستانی بخصوص در بخش های مراقبت ویژه ضروری می باشد.
واژه‌های کلیدی: عفونت بیمارستانی، مقاومت آنتی بیوتیکی،  بخش های مراقبت های ویژه
     
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: میکروبیولوژی
دریافت: 1400/2/6 | پذیرش: 1400/5/3
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA

Ethics code: IR.IUMS.FMD.REC.1399.887


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان Scientific Journal of Kurdistan University of Medical Sciences
مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان Scientific Journal of Kurdistan University of Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4410