|
تاثیر آموزش الگوی توانمند سازی خانواده محور بر امید به زندگی کودکان مبتلا به سرطان: یک مطالعه نیمه تجربی
|
احمدرضا فلاح فراغه1    ، زهرا پورموحد2 ، محمد تقی ساربان حسن آبادی2 ، فاطمه صدر3 ، زهرا سراستاد4 ، فاطمه فتحی5 ، زهرا نامجو6 |
1- کارشناس پرستاری، مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری و مامایی، پژوهشکده بیماریهای غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران
2- استادیار، مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری و مامایی، پژوهشکده بیماریهای غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران.
3- دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری داخلی جراحی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.
4- دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری داخلی جراحی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
5- دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری مراقبتهای ویژه، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
6- هیئتعلمی پرستاری، مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری و مامایی، پژوهشکده بیماریهای غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران. ، az.namjou@gmail.com |
|
|
چکیده: (1734 مشاهده) |
سابقه و هدف: در خانواده های دارای کودک مبتلا به سرطان جهت حفظ و بهبود امید به زندگی و همچنین کنترل بهتر بیماری های مزمنی همچون سرطان که مدت زمان طولانی می توانند بیمار، خانواده او و حتی جامعه را درگیر کنند و به دلیل تغییراتی که به دنبال بیماری کودکشان در ساختار خانواده و نقش اعضای آن به وجود می آید، نیاز است که علاوه بر توانمندی بیمار، خانواده وی نیز توانمند بشود. لذا این مطالعه با هدف تعیین تاثیر آموزش الگوی توانمندسازی خانواده محور بر امید به زندگی کودکان مبتلا به سرطان در سال 1402 انجام شد.
مواد و روشها: این مطالعه نیمه تجربی بود. 60 نفر از کودکان مبتلا به سرطان بستری در بیمارستان شهید صدوقی یزد با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و بصورت تخصیص تصادفی به دو گروه آزمون و کنترل تقسیم شدند. ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﺑﺮای ﮔﺮوه آزﻣﻮن اﻧﺠﺎم شد. ابزار گردآوری داده ها فرم اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه امید به زندگی میلر بود که بصورت قبل و بعد از مداخله تکمیل شدند. تجزیه و تحلیل داده ها در نرم افزار SPSS.V20 انجام شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که میانگین نمره امید به زندگی در گروه آزمون نسبت به گروه کنترل بعد از مداخله، بطور معناداری افزایش پیدا کرده است(P-value < 0.05).
نتیجه گیری: در کودکان مبتلا به سرطان و اعضای خانواده شان با گذشت زمان ممکن است احساس نا امیدی در آنها بروز کندکه می توان با استفاده از به کارگیری الگوی توانمندسازی خانواده محور به میزان زیادی امید به زندگی آنها را ارتقا داد.
|
|
| واژههای کلیدی: توانمند سازی خانواده محور، امید به زندگی، کودکان، سرطان، پرستاری |
|
|
متن کامل [PDF 445 kb]
(20 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل |
موضوع مقاله:
پرستاری
دریافت: 1402/12/11 | پذیرش: 1403/7/29 | انتشار: 1405/1/22
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
