زمینه و هدف:  اکینوکوکوس گرانولوزوس یکی از کوچکترین سستودهای دستگاه گوارش سگ و سگ سانان با اهمیت بهداشتی و اقتصادی می باشد که انسان و حیوانات گیاهخوار میزبان واسط و حیوانات گوشتخوار میزبان نهایی آن می باشند. تاکنون 10 ژنوتایپ از این انگل در میزبان های مختلف شناسایی شده است. مطالعه حاضر جهت بررسی شیوع و تعیین ژنوتایپ اکینوکوکوس گرانولوزوس در سگ های صاحبدار انجام گرفت.

 مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی توصیفی، 260 نمونه از مدفوع سگ های صاحب دار واقع در دامداری ها، مراکز صنعتی، دامپروری ها و سگ های نگهبان شهرستان شهرکرد با ثبت مشخصات دموگرافی طی سال‌های 98-1397 جمع‌آوری گردید و با استفاده از روش‌های تغلیظی فرمالین–اتر، سولفات روی و روش ملکولی (واکنش زنجیره ای پلیمراز) و تعیین توالی از نظر آلودگی اکینوکوکوس گرانولوزوس مورد بررسی قرار گرفتند، سپس نتایج با نرم افزار SPSS ویراستار24 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

نتایج: میزان آلودگی سگ ها به گونه های انگل تنیا با استفاده از روش های تغلیظی فرمالین–اتر و سولفات روی به ترتیب 7/17 درصد و 1/18 درصد بود، همچنین میزان شیوع اکینوکوکوس گرانولوزوس در سگ های صاحب دار با استفاده از روش واکنش زنجیره ای پلیمراز4/5 درصد می باشد. بررسی های تعیین توالی نتایج واکنش زنجیره ای پلیمراز بیانگر آلودگی سگ ها به ژنوتایپ G1 یا سویه گوسفندی می باشد. تجزیه و تحلیل داده‌ها بیانگرعدم ارتباط آماری معنی‌داری بین آلودگی اکینوکوکوس گرانولوزوس با متغیرهای جنسیت، سن و محل زیست است.

نتیجه گیری: در این مطالعه آلودگی اکینوکوکوس گرانولوزس و ژنوتایپ G1 در سگ های صاحبدار شهرستان شهرکرد شناسایی گردید. بنابراین آلودگی سگ‌ها می‌تواند خطر بالقوه‌ای برای صاحبان این حیوانات و آلودگی علفخواران این منطقه باشد که توصیه می شود برنامه های کنترلی طراحی و اجرا گردند. همچنین در مطالعات آینده آلودگی سایر میزبان های انگل بررسی شوند.