1- دانشگاه علوم پزشکی کردستان 2- دانشگاه علوم پزشکی ایران 3- دانشگاه علوم پزشکی کردستان ، lchnour@yahoo.com
چکیده: (31 مشاهده)
زمینه و هدف: تعداد زیادی از زنانی که تحت اپیزیوتومی قرار میگیرند، از عوارض کوتاهمدت پس از زایمان رنج میبرند که با نوعی بخیه زدن همراه است. کاتگوت کرومیک، پلی گلاکتین 910 (ویکریل روکش دار) و ویکریل رپید رایج ترین مواد بخیه برای ترمیم پرینه هستند. هدف از این مطالعه مقایسه سه ماده بخیه بر درد، عفونت و التهاب پرینه در محل ترمیم اپیزیوتومی است. مواد و روش ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده بر روی 114 بیمار مراجعه کننده به بخش زایمان بیمارستان بعثت شهر سنندج در سال97-1396 انجام شد. شدت درد پرینه، عفونت، میزان بروز التهاب و مواد باقیمانده در ساعت 48، روز هفتم و روز 42 و در مورد درد در حین مقاربت در هفته ششم پس از اپیزیوتومی بررسی شد. نتایج: نتایج این مطالعه نشان داد که شدت درد در بین سه گروه بعد از 48 ساعت، 7 روز و 42 روز بعد در گروه های مورد مطالعه تفاوت معنی داری داشت(P<0.001). شدت درد در افرادی که از ویکریل رپید استفاده کرده بودند نسبت به دو گروه دیگر(نخ کرومیک کات گوت، پلی گالاکتین 910) در 48 ساعت، 7 روز و 42 روز بعد از انجام سوچور کمتر بود(P<0.001). فراوانی موارد التهاب محل ترمیم در افراد بعد از 48 ساعت و 7 روز بعد از سوچور در گروهی که از ویکریل رپید استفاده کرده بودند نسبت به دو نوع نخ دیگر فراوانی کمتر بود(P<0.001). درد حین مقاربت در افرادی که از نخ ویکریل رپید استفاده کرده بودند فراوانی کمتری داشت(P<0.001). نتیجه گیری: استفاده از نخ ویکریل رپید،کاهش درد زودتر اتفاق افتاده و نیز التهاب محل ترمیم سریعتر است و می تواند به عنوان نخ خط اول در سوچور اپیزیوتومی استفاده گردد.