زمینه و هدف: آسیب نخاعی (SCI) یک بیماری است که باعث آتورفی و ناتوانی حرکتی میشود. عدم تعادل دینامیک میتوکندری می تواند در ناتوانی حرکتی نقش داشته باشد. با توجه به نقش موثر ورزش در توانبخشی و نقش آنتی اکسیدانی MitoQدر بیماران آسیب عصبی، بر آن شدیم نقش جداگانه و توام این دو درمان را بر بیان برخی ژنهای مسیرهای شکافت و همجوشی میتوکندری در عضله دوقلو موشهای مبتلا به SCIبررسی کنیم مواد و روشها:سی موش صحرایینر بالغ به صورت تصادفی در 5 گروه تقسیم شدند: شم، SCI (القای آسیب در محل T11-12 با استفاده از گیره آنوریسم)، MitoQ، گروه ورزش شنا و گروه شنا و مکمل MitoQ توام. تمام گروهای درمان،درمانها را دو روز پس از القای SCIشروع و تا 28 روز ادامه دادند. در پایان مطالعه، پس از انجام آزمون حرکتی باسو، بیتی و برسناهان (BBB score)، عضله دوقلوی پا جدا و بیان ژنهای مسیرهای شکافت (Drp-1,Fis-1)و همجوشی میتوکندری (Mfn-2,Opa-1) با تکنیک Real-time PCR انجام شد. نرم افزار Graph pad Prism 9 برای تجزیه و تحلیل دادها انتخاب شد. یافتهها:نتایج نشان داد پس SCI عملکرد حرکتی نسبت به گروه شم به طور قابل توجهی کاهش یافت. درمان ها (شنا،MitoQ و درمان توام)عملکرد حرکتی را به طورمعنا داری بهبود بخشیدند که بهترین عملکرد در گروه MitoQ مشاهده شد. از طرف دیگر، بیان ژنهای مسیرهای شکافت و همجوشی میتوکندری در گروه آسیب نسبت به گروه شم شدیدا افزایش یافتند. گروههایی که فقط تمرین شنا و/یا مصرف MitoQ داشتند بیان هر 4 ژن را به خوبی کاهش دادند (p<0.05). نتیجهگیری:هر سه مداخله با موفقیت بیان نابجای ژنهای کلیدی تقسیم و ادغام میتوکندری را کاهش دادند و سطح آنها را به سطح مشاهده شده در گروه کنترل بازگرداندند.این یافتهها نشان میدهد که بهبود در عملکرد حرکتی ممکن است از طریق بازیابی دینامیک میتوکندری با برقراری مجدد تعادل بین فرآیندهای تقسیم و ادغام انجام شود