[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 24، شماره 6 - ( مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان 1398 ) ::
جلد 24 شماره 6 صفحات 106-119 برگشت به فهرست نسخه ها
تأثیر پروتکل تمرینی گیت به عقب بر گشتاور اداکشنی و ایمپالس راه رفتن در افراد مبتلا به استئوآرتریت زانو
علی جلالوند 1، مهرداد عنبریان2
1- گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان ، jalalvand_ali@yahoo.com
2- دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی دانشگاه بوعلی سینا
چکیده:   (292 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: هدف مطالعه تعیین تأثیر پروتکل تمرینی گیت به عقب بر گشتاور اداکشنی و ایمپالس راه رفتن در افراد مبتلا به استئوآرتریت زانو بود.
روش بررسی: تحقیق از نوع نیمه تجربی و با یک طرح پیش آزمون پس آزمون در دو گروه کنترل (سالم و بیمار) و یک گروه تجربی مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. آزمودنی‌ها 21 نفر مرد سالم و 42 نفر مرد بیمار مبتلا به استئوآرتریت داخلی زانو بودند که بر اساس شاخص کلگرن- لورنس و شاخص بصری درد به 2 گروه تجربی و کنترل بیمار تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت شش هفته پروتکل تمرینی گیت به عقب را انجام دادند. متغیرهای وابسته تحقیق عبارت‌اند از: حداکثر گشتاور اداکشنی اولیه زانو، حداکثر گشتاور اداکشنی ثانویه زانو، گشتاور اداکشنی، ایمپالس گشتاور اداکشنی زانو و پارامترهای نرمالایز شده هریک از این مؤلفه‌ها. اطلاعات کینماتیکی و کینتیکی راه رفتن به جلو با استفاده از دو صفحه نیروی kistler و 4 دوربین پرسرعت Vicon ثبت و توسط نرم افزارهایVicon Nexus 1.8.5، Polygon 4.1.2 تحلیل گردیدند. پس از جمع آوری داده‌ها از آزمون‌های آماری t همبسته و تحلیل واریانس یک­طرفه جهت بررسی اختلاف‌ها استفاده گردید (0/05>p).
یافته‌ها: اختلاف معنی‌داری قبل و بعد از تمرین بین حداکثر گشتاور اداکشنی اولیه و ثانویه بیماران مبتلا به استئوآرتریت با افراد سالم مشاهده نشد (0/05>P). ولی اختلاف معنی‌داری قبل از تمرین بین ایمپالس گشتاور اداکشنی زانو بیماران مبتلا به استئوآرتریت با افراد سالم وجود داشت و تفاوت میانگین ها حاکی از مقدار بالاتر این مؤلفه در افراد مبتلا به استئوآرتریت است (0/014=P و 0/004=P). در مورد اثر تمرین بر ایمپالس گشتاور اداکشنی زانو نرمالایز شده نتایج حاکی از کاهش میانگین گروه تجربی بعد از تمرین در مقایسه با افراد سالم داشت (0/067=P).
نتیجه‌گیری: ایمپالس گشتاور اداکشنی زانو می­توانند یکی از شاخص‌های پیشگویی‌کننده با حساسیت بالا به منظور برآورد شدت استئوآرتریت تلقی شود. پروتکل گیت به عقب باعث کاهش ایمپالس گشتاور اداکشنی زانو در گروه تجربی گردیده است.
واژه‌های کلیدی: استئوآرتریت زانو، گیت به عقب، گشتاور اداکشنی، ایمپالس
متن کامل [PDF 338 kb]   (107 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۷/۱۱/۱۰ | پذیرش: ۱۳۹۸/۸/۴
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jalalvand A, Anbarian M. Effects of backward gait training protocol on knee adduction moment and impulse during walking in patients with medial knee osteoarthritis. SJKU. 2020; 24 (6) :106-119
URL: http://sjku.muk.ac.ir/article-1-4758-fa.html

جلالوند علی، عنبریان مهرداد. تأثیر پروتکل تمرینی گیت به عقب بر گشتاور اداکشنی و ایمپالس راه رفتن در افراد مبتلا به استئوآرتریت زانو. مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي كردستان. 1398; 24 (6) :106-119

URL: http://sjku.muk.ac.ir/article-1-4758-fa.html



دوره 24، شماره 6 - ( مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان 1398 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان Scientific Journal of Kurdistan University of Medical Sciences
مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان Scientific Journal of Kurdistan University of Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 4072