[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: دوره 11، شماره 1 - ( مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي كردستان 1385 ) ::
جلد 11 شماره 1 صفحات 60-70 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی اثر فاکتور رشد اپیدرمال بر تکوین جنین‌های 16-8 سلولی موش و بیان ژن گیرنده این فاکتور پس از انجماد شیشه‌ای
نسیم قربانمهر، دكتر منصوره موحدین1، دكتر سید جواد مولی
1- ، mansoure@modares.ac.ir
چکیده:   (12360 مشاهده)
چکیده زمینه و هدف: انجماد جنین‌های انسانی یک فعالیت روتین در درمانگاههای درمان ناباروری می‌باشد. تکوین موفقیت‌آمیز و لانه‌گزینی جنین‌های منجمد شده به میزان زیادی به محیط کشت مناسب، فاکتورهای رشد، سایتوکاینها و بیان ژنومی دارد. مطالعات اخیر بیانگر نقش مهم فاکتور رشد اپیدرمال (EGF) و رسپتور آن در تکوین جنین و مراحل لانه‌گزینی می‌باشند. هدف از این مطالعه تعیین تأثیر فاکتور رشد اپیدرمال در تکوین قبل از لانه‌گزینی و بیان رسپتور آن در جنین موش منجمد شده با استفاده از نی کشیده شده می‌باشد. روش بررسی: جنین‌های 16-8 سلولی 66 تا 72 ساعت پس از تزریق HCG از موشهای تحریک تخمک‌گاری شده نژاد NMRI بدست آمدند و به 4 گروه (دو گروه شاهد و دو گروه آزمون) تقسیم شدند. جنین‌های گروه شاهد 1و2 به مدت 96 ساعت در محیط MEM-α -و (+EGF(10 ng/ml MEM-α کشت داده شدند. جنین‌های گروه آزمون 1 و 2 بلافاصله پس از جمع‌آوری منجمد شدند و پس از ذوب به ترتیب در دو محیط MEM-α و MEM-α +EGF (10 ng/ml) برای مدت 96 ساعت کشت داده شدند. تکوین جنین‌ها بطور روزانه ثبت شد. نتایج بدست آمده با استفاده از آزمون بررسی شدند. بررسی بیان ژن گیرنده با روش RT-PCR در جنین‌های خارج شده و یا در حال خروج از زونا صورت گرفت. به دنبال واکنش RT (ترجمه معکوس) واکنش PCR با استفاده از پرایمرهای Nested صورت پذیرفت تا دقت و حساسیت کار افزایش یابد. یافته‌ها: میزان تشکیل بلاستوسیست و خروج از زونا در جنین‌های منجمد شده به میزان قابل توجهی کمتر از جنین‌های غیرمنجمد بود. میزان دژنراسیون در جنین‌های منجمد شده بوضوح بالاتر بود. مقایسه دو گروه شاهد 1 با 2 و آزمون 1 با 2 بصورت دو به دو نشان داد که میزان تشکیل بلاستوسیست، خروج از زونا و دژنراسیون در بین این گروهها از تفاوت معنی‌داری برخوردار نیست. بررسی‌های مولکولی با روش RT-PCR نشان دادند که پس از 96 ساعت کشت جنین‌ها mRNA مربوط به گیرنده فاکتور رشد اپیدرمال در هر 4 گروه شاهد 1و 2، آزمون 1 و 2 بیان می‌شود. نتیجه‌گیری: افزودن EGF با غلظت 10 ng/ml به یک محیط کشت مانند αMEM- هیچگونه تأثیر محرکی بر تکوین جنین‌های منجمد شد و غیرمنجمد ندارد. انجماد باعث ایجاد وقفه در بیان ژن گیرنده فاکتور رشد پس از 96 ساعت کشت جنین‌های منجمد شده، نمی‌شود. کلید واژه‌ها: جنین قبل از لانه گزینی، انجماد جنین، فاکتور رشد اپیدرمال، بیان ژن. وصول مقاله: 28/9/84 اصلاح نهایی: 15/3/85 پذیرش مقاله: 18/3/85
واژه‌های کلیدی: جنین قبل از لانه گزینی، انجماد جنین، فاکتور رشد اپیدرمال، بیان ژن.
متن کامل [PDF 844 kb]   (1280 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۸۸/۸/۵
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ghorbanmehr N, Movahedin M, Mola S J. Effect of EGF on the development of 16-18 celled mouse embryos and expression of EGFR after vitrification. SJKU. 2006; 11 (1) :60-70
URL: http://sjku.muk.ac.ir/article-1-185-fa.html

قربانمهر نسیم، موحدین منصوره، مولی سید جواد. بررسی اثر فاکتور رشد اپیدرمال بر تکوین جنین‌های 16-8 سلولی موش و بیان ژن گیرنده این فاکتور پس از انجماد شیشه‌ای. مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي كردستان. 1385; 11 (1) :60-70

URL: http://sjku.muk.ac.ir/article-1-185-fa.html



دوره 11، شماره 1 - ( مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي كردستان 1385 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان Scientific Journal of Kurdistan University of Medical Sciences
مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان Scientific Journal of Kurdistan University of Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3991