[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: دوره 19، شماره 3 - ( مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان 1393 ) ::
جلد 19 شماره 3 صفحات 23-35 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی اثر کاپینگ بر علایم قطع مصرف مرفین در موش صحرایی
پریناز خسروی1، دکتر کامبیز حسن زاده2، دکتر فریده دهقان منشادی1، دکتر علیرضا اکبرزاده باغبان1، دکتر محمد محسن روستایی3
1- دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
2- دانشگاه علوم پزشکی کردستان
3- دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، mohsen42@yahoo.com
چکیده:   (3211 مشاهده)
زمینه و هدف: امروزه درمان اصلی جهت کاهش علایم قطع مصرف اپیوئیدها، استفاده از داروهای آرامبخش می باشد. این داروها دارای عوارض جانبی هستند که مهمترین آنها ایجاد وابستگی است. از طرفی با توجه به ایمن بودن و کم عارضه بودن درمان‌های فیزیکی، در این مطالعه به بررسی اثر کاپینگ به عنوان یک درمان فیزیکی بر علایم قطع مصرف مرفین در موش صحرایی پرداخته شد. روش‌ بررسی: در یک مطالعه تجربی-آزمایشگاهی، موش‌های صحرایی نر بالغ از نژاد ویستار در محدوده‌ی وزنی 275- 225 گرم به کارگرفته شدند. حیوانات بطور تصادفی در 8 گروه 10 تایی قرار گرفتند. گروه‌های تحت درمان شامل گروه‌های دریافت کننده سالین (گروههای غیر وابسته) و تحت درمان با مرفین (گروه‌های وابسته به مرفین) بودند. به منظور القای وابستگی به مرفین، از روش دوزهای فزاینده استفاده شد. در این روش حیوانات دو بار در روز در یک دوره‌ی 9 روزه دوزهای افزایشی از مرفین به صورت زیر جلدی دریافت می‌نمودند. کاپینگ به دو روش بکارگیری قبل از ایجاد سندرم ترک (روز نهم) و یا کاپینگ روزانه همراه سالین یا مرفین در ناحیهGV14 طب سوزنی انجام می شد. در گروه‌های کنترل کاپ گذاری بدون اعمال مکش انجام میگرفت. در روز نهم در تمامی گروه‌ها، 30 دقیقه بعد از آخرین دوز تزریق سالین یا مرفین، نالوکسان تزریق گردیده و به مدت 60 دقیقه علایم سندرم محرومیت شامل پرش، ایستادن روی پاها، تیمار کردن بدن، کشیدن شکم روی زمین و حرکات شبیه سگ خیس، ثبت شد. یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد که انجام یک بار کاپینگ قبل از ایجاد سندرم ترک در حیوانات وابسته، نه تنها علایم قطع مصرف را به صورت جداگانه کاهش داد بلکه توانست علایم تام سندرم ترک را نسبت به گروه کنترل به طور معنی‌داری کاهش دهد (01/0p<). از طرفی کاپینگ روزانه علایم سندرم را در حیوانات وابسته نسبت به گروه کنترل (مرفین) به طور معنی داری تغییر نداد. همچنین یافته ها حاکی از آن بود که انجام کاپینگ روزانه در حیوانات غیر وابسته نسبت به گروه سالین سبب افزایش بروز علایم متعاقب تجویز نالوکسان شد (01/0p<). نتیجه‌گیری: انجام یک بار کاپینگ قبل ازالقای سندرم ترک، علایم قطع مصرف را کاهش می دهد که این اثر احتمالاً از طریق تاثیر این درمان فیزیکی بر ترشح اپیوئیدهای آندوژن و مسیر گابائرژیک می باشد. کلمات کلیدی: کاپینگ، مرفین، علایم قطع مصرف. وصول مقاله:1/12/92 اصلاحیه نهایی:26/12/92 پذیرش:27/12/92
واژه‌های کلیدی: کاپینگ، مرفین، علایم قطع مصرف.
متن کامل [PDF 313 kb]   (698 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۳/۸/۱۰ | پذیرش: ۱۳۹۳/۸/۱۰ | انتشار: ۱۳۹۳/۸/۱۰
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Khosravi P, Hasanzadeh K, Dehghan Menshadi F, Akbarzadeh Baghban A, Roostaie M M. Effect of cupping on morphine withdrawal symptoms in rat. SJKU. 2014; 19 (3) :23-35
URL: http://sjku.muk.ac.ir/article-1-1542-fa.html

خسروی پریناز، حسن زاده کامبیز، دهقان منشادی فریده، اکبرزاده باغبان علیرضا، روستایی محمد محسن. بررسی اثر کاپینگ بر علایم قطع مصرف مرفین در موش صحرایی. مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي كردستان. 1393; 19 (3) :23-35

URL: http://sjku.muk.ac.ir/article-1-1542-fa.html



دوره 19، شماره 3 - ( مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان 1393 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان Scientific Journal of Kurdistan University of Medical Sciences
مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان Scientific Journal of Kurdistan University of Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.1 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3921