چکیده زمینه و هدف:تزریق صحیح خون و فرآوردههای آن نیازمند حضور پرسنل آگاه در محیط درمان است. چنانچه آموزش پرسنل مورد توجه قرار نگیرد، عوارض و مشکلات جبران ناپذیری برای بیماران ایجاد خواهد شد. پژوهش حاضر با هدف تعیین آگاهی پرسنل درمانی در مورد فرآیند تزریق خون و فرآوردههای آن در بیمارستان های آموزشی شهر سنندج در سال 1401 انجام شد. مواد و روشها:این پژوهش مقطعی بر روی 300 نفر از پرسنل درمانی بیمارستانهای آموزشی شهر سنندج به روش نمونه نمونهگیری تصادفی طبقهای متناسب با حجم هر رشتهی شغلی انجام شد. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه شامل اطلاعات دموگرافیک و اطلاعات آگاهی سنجی در خصوص فرآیند تزریق خون و فرآوردههای آن در 4 حیطه ی درخواست، نگهداری، آزمایشات سازگاری قبل از تزریق و نظارت بر فرآیند تزریق و عوارض پس از آن بود. دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های کای اسکوئر، تی مستقل و یا معادل ناپارامتریک آن یعنی من ویتنی یو تحلیل شد. یافتهها: نتیجه مطالعه حاضر نشان داد که 52.7% از پرسنل از آگاهی ضعیف، 38.3% از آگاهی متوسط و 8.9% از آگاهی مطلوب برخوردار بودند، بر اساس نتایج آزمون کلوموگروف اسمیرنف توزیع نمره کل آگاهی از نرمال بودن تبعیت نکرد. نتایج حاصل از آزمون کروسکال والیس نشان دهنده ی وجود رابطه معنی دار بین تمامی حیطه ها با بیمارستان ها و رشته های مختلف بود. نتیجه گیری: با توجه به کم بودن میزان آگاهی پرسنل درمانی در مورد فرآیند تزریق خون و فرآوردههای آن و وجود رابطه معنی دار بین همه حیطه های آگاهی سنجی در خصوص فرآیند تزریق خون و فرآوردههای آن (درخواست، نگهداری، انجام آزمایشات سازگاری و نظارت) با بیمارستان ها و رشته ها، اصلاح راهنمای پرسنل درمانی و مراکز انتقال خون و تغییر برنامه های آموزشی مرتبط با طب انتقال خون و فرآورده های آن ضروری به نظر میرسد. کلمات کلیدی: خون و فرآوردههای خونی، آگاهی پرسنل، انتقال خون