fa اثربخشی گروه درمانی تحلیل وجودی بر بهبود مهارت حل مسئله عمومى General پژوهشي اصیل Original Research چکیده مقدمه و هدف: مشکلات و مسایل بخشی از زندگی بشر است؛ بنابراین یادگیری مقابله با مشکلات و مسایل برای افزایش سلامت روانی افراد اهمیت بسیاری دارد. هدف این مطالعه ، بررسی کارآمدی گروه درمانی وجودی بر بهبود مهارت حل مسئله است. روش: روش تحقیق از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه می‌باشد. بدین منظور 30 نفر از مراجعین کلینیک تخصصی روانشناسی و مشاوره دانشگاه فردوسی مشهد به روش غربالگری انتخاب، و به شیوه تصادفی در دو گروه گواه و آزمایش (هر گروه 15 نفر)، جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسش‌نامه حل مسئله، و روش مداخله‌ نیز گروه درمانی تحلیل وجودی بود که به مدت 8 جلسه‌ی دو ساعته و به ‌صورت هفته‌ای برگزار شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها در سطح توصیفی از آماره‌های میانگین و انحراف استاندارد و در سطح استنباطی از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و t مستقل استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که مهارت حل مسئله در گروه آزمایش به طور معناداری افزایش یافته است (001/0> =p). همچنین، این افزایش در زیرمولفه‌های تقرب (001/0> =p)، کنترل (01/0 =p)، اجتناب (001/0> =p)، اعتماد (001/0> =p)، و خلاقیت (001/0> =p) به طور معناداری مشاهده شد. از طرفی افزایشی در مهارت حل مسئله درماندگی مشاهده نشد (82/0 =p). نتیجه گیری: گروه درمانی تحلیل وجودی در بهبود حل مسئله مراجعین کلینیک تخصصی مشاوره و روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، کارآمد و اثربخش بوده است. کلید واژه‌ها: حل مسئله، مهارت حل مسئله ، روان درمانی گروهی، گروه درمانی تحلیل وجودی وصول مقاله :24/2/90 اصلاحیه نهایی:11/12/90 پذیرش:22/1/91 ABSTRACT Background and Aim: Problems and difficulties are part of the human beings' life hence it is important to learn how to deal with the life's problem and difficulties in order to improve the mental health. The aim of this study was to investigate the efficiency of existential group therapy in improving the problem-solving skills. Material and Method: This study was a semi-experimental study with pretest-posttest approach. Thirty subjects referring to the Counseling and Psychological Service Center of Ferdowsi University in Mashhad were selected based on a screening method and were randomly divided into two equal groups experimental and control groups. A problem-solving questionnaire was used for data collection and the intervention method was performed by existential group therapy two hours a week for eight sessions. Mean and standard deviation were used for descriptive data analysis and we used ANCOVA for statistical inference. Results: The results suggested that the problem-solving skills in the experimental group improved significantly (P≤0.001). Moreover, this improvement was observed in subscales of closeness (P≤0.001), control (P≤0.001), avoidance (P=0.01), confidence (P≤0.001), and creation (P≤0.001). But we noticed no improvement in the problem-solving skills in regard to helplessness (p= 0.82). Conclusion: Existential group therapy was an effective intervention for improving problem-solving skills in our study. Key words: Problem-solving, Problem-solving skill, Group psychotherapy, Existential group therapy Received: May 13, 2011 Accepted: Apr 10, 2012 حل مسئله، مهارت حل مسئله ، روان درمانی گروهی، گروه درمانی تحلیل وجودی Problem-solving, Problem-solving skill, Group psychotherapy, Existential group therapy 60 71 http://sjku.muk.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-351&slc_lang=fa&sid=1 Bahramali Ghanbari Hashemabadi بهرامعلی قنبری هاشم آبادی 540031947532846003600 540031947532846003600 No Ferdowsi University of Mashhad دانشگاه فردوسی مشهد Mustafa Bolghan-Abadi مصطفی بلقان آبادی mbolghan@gmail.com 540031947532846003601 540031947532846003601 Yes Ferdowsi University of Mashhad دانشگاه فردوسی مشهد