fa ارتباط بین پلیمورفیسم ژن گیرنده هیستامین نوع 4 (rs11662595) و پاسخ به داروهای آنتی‌هیستامینی H1 در بیماران مبتلا به کهیر مزمن ایدیوپاتیک پزشکی- کودکان Medicine - Pediatric پژوهشي اصیل Original Research <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar="">زمینه و هدف:</span></b> &nbsp;<span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">کهیر مزمن یک بیماری پوستی آلرژیک شایع است که با خارش و راش</span></span><span dir="LTR" style="font-family:Zar"><span style="color:black">‌</span></span><span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">های پوستی با یا بدون آنژیودم که برای بیش از 6 هفته باقی می‌مانند، مشخص می‌شود. </span></span><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">هدف از </span></span><span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">این</span></span> <span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">مطالعه‌، بررسی فرآوانی پلیمورفیسم &nbsp;ژنتیکی </span></span><span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">11662595</span></span><span dir="LTR" style="color:black">rs</span> SNP<span b="" style="font-family:" zar=""><span style="color:black"> در </span></span><span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">ژن گیرنده هیستامین 4 (</span></span>HRH4<span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">) در افراد مبتلا به </span></span><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">کهیر مزمن</span></span> <span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">و پاسخ آنها به درمان با آنتی‌هیستامین و عوارض جانبی آن </span></span><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">بود. </span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar="">مواد و روش&shy;ها:</span></b> <span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">تعداد 130 بیمار دارای علائم بالینی </span></span><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">کهیر مزمن ایدیوپاتیک (</span></span>CIU<span b="" lang="FA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">) </span></span><span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">که به بیماری عفونی یا التهابی دیگری مبتلا نبودند، برای مطالعه انتخاب شدند. با رضایت بیماران</span></span><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">،</span></span> <span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">حدود </span></span><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar="">5 میلی‌لیتر خون محیطی برای برای استخراج </span>DNA<span b="" lang="FA" style="font-family:" zar=""> (در لوله </span>CBC<span b="" lang="FA" style="font-family:" zar="">) و اندازه‌گیری میزان </span>IgE<span b="" lang="FA" style="font-family:" zar=""> (در لوله همولیز فاقد ضدانعقاد) از هر بیمار گرفته شد. تعیین ژنوتیپ </span><span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">11662595</span></span><span dir="LTR" style="color:black">rs</span> SNP<span b="" lang="FA" style="font-family:" zar=""> با روش </span>PCR-RFLP<span b="" lang="FA" style="font-family:" zar="">،</span> <span b="" lang="FA" style="font-family:" zar="">و سطح سرمی </span>Total IgE<span b="" style="font-family:" zar=""> با روش الایزا اندازه‌گیری شد</span><span dir="LTR" style="font-family:Zar"><span style="color:black">.</span></span><span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black"> نمره شدت بیماری در هفته‌های اول و دوازدهم پس از درمان و عوارض جانبی داروهای آنتی‌هیستامین برای همه بیماران مشخص گردید.</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar="">یافته‌ها: </span></b><span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">فراوانی </span></span><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">پلیمورفیسم &nbsp;واریانت</span></span> <span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">11662595</span></span><span dir="LTR" style="color:black">rs</span> <span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">ژن </span></span>HRH4<span b="" style="font-family:" zar=""><span style="color:black"> &nbsp;در بیماران مبتلا به کهیر مزمن شرکت‌کننده در مطالعه 7/17 درصد محاسبه گردید. با توجه به پیگیری‌های انجام شده در مورد سیر پاسخ به درمان در طول 12 هفته، بیماران کهیر مزمن که دارای واریانت </span></span><span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">11662595</span></span><span dir="LTR" style="color:black">rs</span> <span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">ژن </span></span>HRH4 <span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">بودند، پاسخ به درمان متفاوتی نسبت به بیماران بدون این واریانت نداشتند. با این حال، بر اساس پیگیری‌های انجام شده طی 12 هفته، بیماران دارای این واریانت پاسخ متفاوتی به درمان آنتی هیستامینی نسبت به بیماران بدون واریانت نشان ندادند.</span></span> <span b="" lang="FA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">تنها متغییری که در افراد دارای واریانت ژن </span></span>HRH4<span b="" style="font-family:" zar=""><span style="color:black"> &nbsp;به طور معنی داری بیشتر از افراد فاقد این واریانت بود، سطح سرمی دی دایمر بود.</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar="">نتیجه‌گیری:</span></b> <span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">با توجه به اینکه در هیچکدام از پارامترهای بررسی شده تفاوتی بین بیماران دارای </span></span>SNP<span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black"> طبیعی و </span></span><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">پلیمورفیسم </span></span><span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">&nbsp;ژن </span></span>HRH4 <span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black">دیده نشد، فاقد اهمیت در پاسخ به داروهای آنتی‌هیستامین </span></span>H1<span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black"> بوده بایستی برای یافتن پاسخ‌های ژنتیکی فردی به داروهای آنتی‌هیستامین سایر ژن‌های درگیر در مسیر پاسخ به این داروها را مورد بررسی قرار داد. </span></span><b><span dir="LTR" style="font-family:Zar"><span style="color:black"></span></span></b></span></span></span></span></span><br> &nbsp; <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span style="font-size:11.0pt">Background and</span></b><b> </b><b><span style="font-size:11.0pt">Aim</span></b> <span style="font-size:11.0pt">Chronic urticaria is a common allergic skin disease that is characterized by itching and hives,</span><span style="font-size:11.0pt"> with or without angioedema,</span><span style="font-size:11.0pt"> that persist for more than 6 weeks. This study aimed to investigate the genetic frequency of the histamine receptor 4 gene polymorphism at SNP rs11662595 in individuals with chronic urticaria and their response to antihistamine treatment and side effects.</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span style="font-size:11.0pt">Materials and Methods </span></b><span style="font-size:11.0pt">130 patients with confirmed chronic idiophatic urticaria (CIU) and no other infectious or inflammatory diseases were selected for this study.</span> <span style="font-size:11.0pt">With the consent of the patients, 5 ml of peripheral blood was taken from each patient for DNA extraction (in a CBC tube) and IgE measurement (in a hemolysis tube without anticoagulant). Genotyping of rs11662595 SNP was determined by PCR-RFLP and total IgE serum level was measured by ELISA method.</span><b> </b><span style="font-size:11.0pt">The disease severity score in the first and twelfth weeks after treatment and the side effects of antihistamine drugs were determined for all patients.</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span style="font-size:11.0pt">Results: </span></b><span style="font-size:11.0pt">The frequency of rs11662595 polymorphism of HRH4 gene in chronic urticaria patients and healthy control participating in the study was calculated as 17.7% and 18.6%, respectively. However, according to the follow-up during 12 weeks, chronic urticaria patients who had the rs11662595 variant of the HRH4 gene did not show a different response to antihistamine treatment than those without the variant. The only variable that was significantly higher in people with the HRH4 gene variant than in people without this variant was the serum level of D-dimer.</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span style="font-size:11.0pt">Conclusion: </span></b><span style="font-size:11.0pt">Considering that there was no difference between patients with normal SNP and HRH4 gene polymorphism in any of the examined parameters, it is not important in the response to H1 antihistamine drugs. To find individual genetic responses to antihistamine drugs, other genes involved in the response to these drugs should be examined.</span></span></span></span></span> کهیر مزمن, داروی آنتی‌‌هیستامین, گیرنده هیستامین-4 (HRH4), پلیمورفیسم ژنتیکی Chronic urticaria, antihistamine drugs, histamine receptor, polymorphism 39 48 http://sjku.muk.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-7053-1&slc_lang=fa&sid=1 Ebrahim Mohammadi ابراهیم محمدی emohammadi.sbums@gmail.com 3838537688 5400319475328460070371 No Kurdistan University of Medical Sciences استادیار، مرکز تحقیقات بهداشت محیط، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج Fakhredin Karimpour فخرالدین کریم پور f.kaaarimp@gmail.com 2950043836 5400319475328460070372 No Kurdistan University of Medical Sciences گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران Ramin Lotfi رامین لطفی ramin.lotfi1370@gmail.com 5400319475328460070373 5400319475328460070373 No Kurdistan University of Medical Sciences متخصص کودکان، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران Fatemeh Zamani فاطمه زمانی zamanifatemeh2013@gmail.com 5400319475328460070374 5400319475328460070374 No Kurdistan University of Medical Sciences کارشناسی ارشد ایمونولوژی بالینی، مرکز تحقیقات بیماری‌های ریه و آلرژی، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران Abbas Aghaei عباس آقایی aqaei.a@gmail.com 5400319475328460070375 5400319475328460070375 No Kurdistan University of Medical Sciences استادیار، مرکز تحقیقات سرطان و ایمونولوژی، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران Rasoul Nasiri Kalmarzi رسول نصیری کالمرزی rasool_nsr@yahoo.com 2594263451 5400319475328460070376 Yes Kurdistan University of Medical Sciences دانشیار، مرکز تحقیقات بیماری‌های ریه و آلرژی، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران،