fa اثربخشی رویکرد مراقبت در منزل بر پیامدهای درمانی بیماران دوقطبی-I ترخیص شده از بیمارستان– یک مطالعۀ تصادفی شدۀ کارآزمایی بالینی پزشکی- روانپزشکی Psychiatric پژوهشي اصیل Original Research <span style="font-size:11pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" style="font-family:" zar="">زمینه و هدف:</span></span></b> <span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" style="font-family:" zar="">مراقبت در منزل یکی از روش‌هایی است که اخیراً رشد یافته و برای اختلالات شدید روانی به کاربرده شده است. هدف این مطالعه بررسی کارآمدی مراقبت در منزل بعضی از فاکتورهای درمانی بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی بود.</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" style="font-family:" zar=""> <span style="letter-spacing:-.2pt"></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" style="font-family:" zar="">روش:</span></span></b> <span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" style="font-family:" zar="">در قالب یک مداخله کارآزمایی تصادفی کنترل شده، از بیماران دو قطبی نوع 1 ترخیص شده از بیمارستان روان‌پزشکی قدس سنندج آن‌هایی که شرایط ورود به مطالعه را داشتند و رضایت‌نامه شرکت در مطالعه را امضا نمودند (26 نفر) انتخاب و به صورت تصادفی ساده به دو گروه کنترل و آزمایش گماشته شدند. ارزیابی‌کنندگان از اینکه اعضای چه گروهی را ارزیابی می‌کنند آگاهی نداشتند. گروه مداخله به مدت یک ‌سال تحت برنامه مراقبت در منزل قرارگرفت و گروه کنترل مداخله خاصی غیر از درمان دارویی‌شان دریافت نکرد. تعداد بستری و میانگین مدت بستری بیماران به علاوه پرسشنامه مانیای یانگ، افسردگی همیلتون&nbsp;، در سه مرحله پیش از ورود، بعد از 6 ماه و سپس 12 ماه بعد، از آنان اخذ شد. تحلیل نتایج با استفاده از </span></span><span dir="LTR" style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">SPSS</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" style="font-family:" zar=""> و با به‌کارگیری روش‌های آمار توصیفی، تحلیل واریانس از نوع اندازه‌گیری مکرر انجام شد.</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" style="font-family:" zar=""><span style="letter-spacing:-.1pt"></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b sans-serif="" style="font-family: Calibri, "><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" style="font-family:" zar="">یافته‌ها:</span></span></b> <span lang="FA" sans-serif="" style="font-family: Calibri, "><span b="" style="font-family:" zar="">آزمودنی‌ها 26 نفر (19 مرد، 7 زن) بودند (میانگین سنی 37/6 انحراف معیار 12/2) که 13 نفر به گروه مداخله (میانگین سنی=36/15، انحراف استاندارد= 15/04) و 13 نفر دیگر به گروه کنترل اختصاص‌‌یافتند (میانگین سنی=34/92 و انحراف استاندارد=5/15) که تفاوت معنی‌داری در اطلاعات به دست آمدۀ اولیه نداشتند (783 /0=p</span></span><span dir="LTR" style="font-size: 12pt;"><span new="" roman="" style="font-family: " times="">&nbsp;,</span><font face="B Zar">&nbsp;&nbsp;</font></span><span dir="LTR" sans-serif="" style="font-family: Calibri, "><span new="" roman="" style="font-family:" times="">T=0/279&nbsp;&nbsp;</span></span><span lang="FA" sans-serif="" style="font-family: Calibri, "><span b="" style="font-family:" zar="">). نتایج نشان داد گروه مداخله کاهش معنی‌داری در هر سه متغیر تعداد بستری (0/001= </span></span><span dir="LTR" sans-serif="" style="font-family: Calibri, "><span new="" roman="" style="font-family:" times="">p</span></span><span lang="FA" sans-serif="" style="font-family: Calibri, "><span b="" style="font-family:" zar="">)، افسردگی (0/002= </span></span><span dir="LTR" sans-serif="" style="font-family: Calibri, "><span new="" roman="" style="font-family:" times="">p</span></span><span lang="FA" sans-serif="" style="font-family: Calibri, "><span b="" style="font-family:" zar="">) و مانیا (0/006= </span></span><span dir="LTR" sans-serif="" style="font-family: Calibri, "><span new="" roman="" style="font-family:" times="">p</span></span><span lang="FA" sans-serif="" style="font-family: Calibri, "><span b="" style="font-family:" zar="">) نسبت به گروه کنترل داشت و این میزان در یک سال پیگیری همچنان حفظ شد.</span></span></span></span></span></span></span></span><br> <b><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:107%"><span b="" style="font-family:" zar="">نتیجه‌گیری:</span></span></span></b> <span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:107%"><span b="" style="font-family:" zar="">مطالعۀ حاضر نشان داد که رویکرد مراقبت در منزل در کاهش شدت علائم، تعداد و طول مدت بستری بیماران دوقطبی مؤثر است. به نظر می‌رسد برای رسیدن به نتایج بهتر لازم است دوره‌های بلندتری مداخله ادامه یابد</span></span></span> <span style="font-size:11pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="line-height:normal"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><strong>Background and aim:</strong> Home-Visit is a recently growing approach for patients with chronic mental health problems. This study aimed to investigate the effectiveness of this approach in some therapeutic factors in the patients with BID.</span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="line-height:normal"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><b><span style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Material and Methods:</span></span></b><span style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""> In this </span></span><span style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">randomized control trial study, among bipolar I patients discharged from Ghods Psychiatric Hospital in Sanandaj, those who met our inclusion criteria, after informed consent, randomly assigned into intervention and control groups. The evaluators<u> </u>were unaware of the patients&#39; groups. The intervention group received 1-year intervention of home-care services, whereas the control group doesn&#39;t receive any intervention, except for their pharmacological treatment. Hamilton-Depression-Rating Scale and Young-Mania-Rating-Scale were used to record possible changes during the steps of our study (before, 6-months and 12-months after intervention). Data were analyzed using SPSS.</span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="text-autospace:none"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><b><span style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Results: </span></span></b><span style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Our study included<b> </b>26 patients (19 men, 7 women). 13 assigned to intervention group (Mean age= 36.15, SD=15.04), and 13 assigned to control group (Mean age=34.92, SD=5.15), which did not show any significant difference at the baseline (T=.279, p= .783). The results implied that the intervention group had significant decrease in all of the three variables, including frequency of hospitalization (p=0/001), mania (p=0/002), and depression (p=0/006), compared to the control group. These changes remained the same during the one year follow-up period.</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="tab-stops:236.25pt"><span style="vertical-align:top"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><b><span style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Conclusion:</span></span></b><span style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""> Results showed that home-visit was effective in, decreasing the severity of the symptoms, frequency and length of hospital stay in BID patients. It seems possible that increased length of interventions can lead to better outcomes. <i></i></span></span></span></span></span></span></span></span><br> &nbsp; اختلال دوقطبی, مراقبت در منزل, شدت علائم, بستری شدن. Bipolar-I disorder, Home-care, Severity of symptom, Hospitalization. 76 89 http://sjku.muk.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1883-5&slc_lang=fa&sid=1 Fateh Sohrabi فاتح سهرابی f.sohrabi@gmail.com 5400319475328460055278 5400319475328460055278 No Ph.D. Candidate of Clinical Psychology, Shahid Beheshti University of Medical Science, Tehran, Iran دانشجوی دکتری تخصصی روان‌شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Golnia Saed گل نیا ساعد golniasaed@gmail.com 5400319475328460055279 5400319475328460055279 No M.Sc. of Clinical psychology, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran. ORCID کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی. دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران Marzeyeh Moqadam مرضیه مقدم dr.m.moghadam@gmail.com 5400319475328460055280 5400319475328460055280 Yes MD. Assistant professor, Neuroscience Research Center, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran. استادیار گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران Narges Shams-alizadeh نرگس شمس علیزاده nshamsalizadeh@yahoo.com 5400319475328460055281 5400319475328460055281 No MD. Associated Professor, Neuroscience Research Center, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran. دانشیار گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران sara modaresi سارا مدرسی sarah.modaresi@gmail.com 5400319475328460055282 5400319475328460055282 No M.Sc. of Clinical psychology, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran. کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی. دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران