Scientific Journal of Kurdistan University of Medical Sciences

fa طراحی و ساخت چسب بافتی زیست تخریب پذیر با استفاده از نانو ذرات آلبومین و پلی‌پیرول به‌عنوان جایگزین بخیه در جراحی و تروما Design and Fabrication of Biodegradable Tissue Adhesive Using Albumin Nanoparticles and Polypyrrole as a Suture Substitute in Surgery and Trauma نانوتکنولوژی Nano technology پژوهشي اصیل Original Research زمینه و هدف: استفاده از چسب های بافتی به جای بخیه یا منگنه برای بستن زخم به سرعت رو به افزایش است. به نظر میرسد استفاده از چسب های بافتی سریعتر و راحتتر از بخیه موجب بسته شدن زخم های جراحی شود. بعلاوه، چسب های بافتی کاربردهای فراوانی در زمینه مهندسی بافت و سیستم های دارو رسانی دارند.BioGlue یک چسب زیستی پرکاربرد در جراحی است که حاوی آلبومین سرم گاوی و گلوتارآلدهید است ولی به دلیل درصد بالای گلوتارآلدهید سمیت بافتی قابل توجهی دارد. استفاده از نانو ذرات آلبومین به همراه کراسلینکرهایی با سمیت کمتر مانند پلیپیرول میتواند باعث افزایش سازگاری چسب شود. مواد و روش ها: در این مطالعه نانو ذرات آلبومین به روش انحلال زدایی تهیه شـد و سپس برای تهیه چسب زیستی از پلیپیرول و گلوتارآلدهید با نسبت های مختلف استفاده گردید. ویژگی های نانو ذرات تهیه شده توسط آنالیزهای DLS، پتانسیل زتا، طیـف FTIR و میکروسکوپ الکترونی بررسی شدند. اثر پارامترهای مختلف بر زمان ژل شدگی چسب بررسی گردید و سمیت سلولی چسب توسط تکنیک MTT آزمایش شد. یافته ها: در میان کامپوزیت های تولید شده، کمترین زمان ژل شدگی برابر با 20 ثانیه برای کامپوزیت حاوی دو عامل شبکه ای کننده پیرول و گلوتارآلدهید 3% به دست آمد. نتایج تست MTT نشان داد که با کاهش درصد گلوتارآلدهید، میزان سمیت چسب حاصل نسبت به چسب حاوی 10% گلوتارآلدهید به شکل معنیداری کاهش مییابد (P<0.0001). نتیجه گیری: چسب تهیه شده با پلیپیرول و گلوتارآلدهید3% دارای زیستسازگاری بیشتری نسبت به چسب حاوی گلوتارآلدهید 10% است و مدت زمان ژل شدگی آن نیز بسیار کمتر است؛ بنابراین این قابلیت را دارد که در کلینیک جایگزین آن شود.  Background and Aim: Tissue adhesives are increasingly used instead of sutures or staples to close wounds in modern medicine. It seems that use of tissue adhesives can lead to faster and easier closure of the surgical wounds in comparison to sutures. Moreover, tissue glues have a wide application in the fields of tissue engineering and drug delivery systems. Bio-glue which is a widely used bioadhesive in surgery contains bovine serum albumin and glutaraldehyde, but it has significant tissue toxicity due to the high percentage of glutaraldehyde. Adhesive biocompatibility may improve by using albumin nanoparticles along with less toxic cross-linkers such as polypyrrole. Materials and methods:  Albumin nanoparticles were prepared by coacervation method and then, polypyrrole and glutaraldehyde in different proportions were used to prepare the bioadhesive. The properties of nanoparticles were examined by DLS, zeta potential analysis, FT-IR spectrum, and scanning electron microscopy. The effects of pH and concentration of albumin nanoparticles on gelation time were analyzed and the cytotoxicity of the adhesive was investigated by the MTT technique. Results:  Among the prepared composites, the shortest gelation time was 20 seconds which belonged to the composite containing both crosslinking agents (pyrrole and glutaraldehyde 3%). The results of MTT assay showed that by reducing the percentage of glutaraldehyde, the toxicity of the adhesive significantly decreased (P <0.0001) compared to the toxicity of adhesive containing 10% glutaraldehyde. Conclusion: Adhesive prepared by use of polypyrrole and 3% glutaraldehyde had a shorter gelation time and greater biocompatibility than the adhesive containing 10% glutaraldehyde. Therefore, it has the potential to replace other adhesives in the medical clinics. نانو ذرات آلبومین, چسب بافتی, گلوتارآلدهید, چسب زیست تخریب‌پذیر Albumin nanoparticles, Tissue adhesive, Glutaraldehyde, Biodegradable adhesive 110 124 http://sjku.muk.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1371-3&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Pourali محمد پورعلی mhmd.ahang@gmail.com 5400319475328460057942 5400319475328460057942 No Department of Pharmacology, School of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه فارماکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Roghayeh Tarasi رقیه تاراسی tara_2657@yahoo.com 5400319475328460057943 5400319475328460057943 No Department of Pharmacology, School of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه فارماکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. Tahereh Tayebi طاهره طیبی tayebi_t@sbmu.ac.ir 5400319475328460057944 5400319475328460057944 No Department of Pharmacology, School of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه فارماکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. Hassan Niknejad حسن نیک نژاد niknejad@sbmu.ac.ir 5400319475328460057945 5400319475328460057945 Yes Department of Pharmacology, School of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه فارماکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران