fa مقایسه اثر اکسی توسین با دوزهای درمانی کم و زیاد در اینداکشن زایمانی عمومى General پژوهشي اصیل Original Research <p>  <strong>چکیده</strong> </p><p> <strong><i> زمینه و هدف </i>: </strong>اینداکشن به معنای القای زایمان در مواردی که هنوز دردهای زایمانی وجود ندارد، می‌باشد. روشهای متعددی جهت اینداکشن وجود دارد ولی شایعترین و تا حدی ساده‌ترین روش که مورد استفاده قرار می‌گیرد، استفاده از اکسی‌توسین است. در آکادمیک‌ترین بیمارستانها تقریباً در 30-20% از زایمانها از اکسی‌توسین برای القای زایمان استفاده می‌شود. در کل دو رژیم درمانی اصلی اکسی‌توسین با دوز کم و دوز زیاد وجود دارد. </p><p>  این مطالعه با هدف مقایسه تأثیر روشهای درمانی اکسی‌توسین با دوزهای کم و زیاد در القای زایمانی زنان پرایمی گراوید با حاملگی گذشته از موعد انجام شد. </p><p> <strong><i> روش بررسی </i>: </strong>این مطالعه از نوع مطالعات RCT بود. حجم نمونه شامل 60 نفر بود که با روش نمونه‌گیری تصادفی و استفاده از تخصیص بلوک‌های تصادفی شده وارد مطالعه شدند. ضوابط ورود شامل زنان حامله پرایمی گراوید که تنها اندیکاسیون انجام القا در آنان، حاملگی گذشته از موعد بود که در دو گروه (30 n= ) رژیم القای با دوز زیاد و کم اکسی‌توسین جهت القای زایمان قرار گرفتند. داده‌های مورد نیاز با استفاده از روش مشاهده و پرسش از بیماران و مراجعه به پرونده گردآوری گردید. </p><p>  داده‌های بدست آمده پس از ورود به نرم افزار آماری SPSS با استفاده از آزمونهای آماری ناپارامتریک X² و من ویتنی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند و 05/0 ≥ p از نظر آماری معنی‌دار تلقی شد. </p><p> <strong><i> یافته‌ها </i>: </strong>دو گروه مورد مطالعه از نظر سن بیماران، سن حاملگی و میزان دیلاتاسیون قبل از شروع القا تفاوت معنی‌داری نداشتند. میانگین مدت فاز فعال در گروه با دوز کم 29/249 دقیقه و در گروه با دوز زیاد 91/190 دقیقه بود (05/0 p> )، میانگین زمان بستری تا فول شدن سرویکس در گروه با دوز کم 47/512 دقیقه و در گروه با دوز زیاد 95/449 دقیقه بود (05/0 p> )، میانگین مدت زمان بستری تا زایمان در گروه با دوز کم 9/552 دقیقه و در گروه با دوز زیاد 16/512 دقیقه بود (05/0 p> ). عدم پاسخ به القا در دوز زیاد در 20% موارد و در گروه دوز کم در 3/33% موارد دیده شد (05/0 p> ). شایعترین علت سزارین در هر دو گروه عدم پاسخ به القا بود (1/46% در گروه دوز کم و 7/42% در گروه دوز زیاد). 2 مورد (7/6%) مرگ نوزاد در گروه با دوز کم دیده شد ولی در گروه دوز زیاد موردی مشاهده نشد. </p><p> <strong><i> نتیجه‌گیری </i>: </strong>با توجه به نتایج مطالعه حاضر روش تجویز اکسی‌توسین با دوز زیاد می‌تواند باعث کوتاه شدن مدت زایمان و مدت فاز فعال و کاهش میزان سزارین شود بدون آنکه اثرات مضر بر نوزاد داشته باشد اما باعث افزایش میزان هایپراستیمولاسیون می‌گردد، لذا انجام مطالعات تکمیلی جهت تایید این امر توصیه می‌گردد. <strong></strong></p> <p> <i> <strong>Background and Aim:</strong> </i>Induction of labour means stimulation of uterus to increase the frequency, duration and strength of contractions. There are numerous methods for induction of labour, but use of synthetic oxytocin is the most common method. In the academic hospitals, approximately 20-30 percent of labours are induced by use of oxytocin. There are two regimens for oxytocin administration i.e. low-dose and high-dose oxytocin. This study was performed to determine the effect of high-dose versus low-dose oxytocin regimens to induce labour in post-term pregnancies in primigravid women. </p><p> <i> <strong>Material and Methods:</strong> </i>sixty pregnant women were entered into this prospective, randomized, double blind clinical trial. The patients were assigned into two groups by randomized block sampling. Our study included primigravid pregnant women for whom the only indication for induction of labour was post-term pregnancy. Patients were randomly assigned into two groups (n=30) and received oxytocin according to either a low-dose or high-dose protocol. The required Data were extracted by observation, patient interview and also patients` records. Statistical analysis was performed by means of X ² and Mann-Whitney U tests. P value of <0.05 was considered statistically significant. </p><p> <strong><i> Results: </i></strong>There was no significant difference in the mean cervical dilatation, gestational age and maternal age before induction of labour in the 2 groups. Mean durations of active phase were 249.29 minutes and 191.91 minutes in the low-dose and high-dose groups respectively ) p>0.05 ). The mean values for hospitalization time from admission to complete dilatation of cervix were 512.47 and 449.95 minutes in the low-dose and high-dose groups correspondingly. The mean time from admission to delivery was 552.9 minutes in the low-dose group versus 512.16 minutes in the high-dose group. Lack of response to induction encountered in 20% and 33.3% of the cases of high-dose and low-dose groups accordingly (p>0.05) . The most common cause of cesarean section in the two groups was unresponsiveness to induction (46.1% in low-dose and 42.7% in high dose groups). We faced 2 cases of neonatal death (6.7%) in the low-dose group. <strong></strong></p><p> <strong><i> Conclusion: </i></strong>We conclude that high-dose oxytocin regimen shortens labour time. Therefore fewer cesarean sections are required and neonatal outcome will be better. Nonetheless the rate of hyperstimulation is more when high-dose oxytocin regimen is used. </p> کلید واژه‌ها: القای زایمان، اکسی‌توسین، زنان پرایمی گراوید Key words: Oxytocin, Induction, Labour, Primigravid women. 21 29 http://sjku.muk.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-18&slc_lang=fa&sid=1 F Zand Vakili فرناز زندوکیلی 54003194753284600101 54003194753284600101 Yes A Rahimzade آویز رحیم زاده 54003194753284600102 54003194753284600102 No F Farhadifar فریبا فرهادی فر 54003194753284600103 54003194753284600103 No