Scientific Journal of Kurdistan University of Medical Sciences

fa مقایسه قدرت ایزومتریک عضلات ران در زنان ورزشکار دانشگاهی با سابقه ی پیچ خوردگی اینورشنی مچ پا با مچ پای سالم Comparison between hip muscle isometric strength of injured and healthy legs in female collegiate athletes with a history of inversion ankle sprains عمومى General پژوهشي اصیل Original Research زمینه و هدف: پیچ خوردگیهای جانبی مچ پا از شایعترین آسیب دیدگیها در ورزشهای دانشگاهی، دبیرستانی و تفریحی به شمار میرود. اگر قدرت عضلات ران در زنان ورزشکار با سابقه پیچ خوردگی مچ پا به دلیل آسیب دیدگی تحتانی تغییر پیدا کرده باشد، خطر تکرار آسیب دیدگی افزایش مییابد. بنابراین، هدف از این پژوهش مقایسه قدرت ایزومتریک عضلات ران در زنان ورزشکار دانشگاهی با سابقهی پیچ خوردگی اینورشنی مچ پا میباشد. روش بررسی: در یک مطالعه نیمه تجربی 20 آزمودنی با میانگین سن 2 ± 5/22 سال، وزن 45/10 ± 24/64 کیلوگرم، قد 2/5 ± 85/163سانتیمتر، با سابقه حداقل 2 بار پیچ خوردگی اینورشنی مچ پا در قبل از سه ماه گذشته در این مطالعه شرکت داشتند. هرآزمودنی پرسشنامه دموگرافی را کامل کرد و سپس اندازه گیریهای پروتکل شروع شدند. پای سالم آزمودنی به عنوان کنترل مطرح شد. برای اندازهگیری قدرت عضلات ابداکتور و اکستنسور ران در هر دو عضو از دینامومتر دستی (مدل نیکلاس 01160) استفاده شد. از آزمون t همبسته برای مقایسه قدرت عضلات ران در پای آسیب دیده و سالم استفاده شد. یافته ها: نتایج آزمون قدرت بیانگر این است که میانگین قدرت عضلات ابداکتور و اکستنسور ران در عضو آسیب دیده نسبت به عضو سالم کمتر بود. اما تفاوت معنیداری در قدرت عضلات ران بین دوطرف مشاهده نشد. ورزشکاران با وجود دارا بودن سابقه پیچ خوردگیهای اینورشنی مچ پا ، کاهش در قدرت عضلات ابداکتور و اکستنسور ران را نشان ندادند. نتیجه گیری: بنابراین تجربههای تمرینی میتواند تا حدودی ضعف احتمالی قدرت عضلات ران در پای آسیب دیده را جبران کرده باشد کلید واژه ها: پیچ خوردگی مچ پا، زنان ورزشکار، قدرت عضلات ابداکتور ران وصول مقاله:16/7/93 اصلاحیه نهایی:23/2/94 پذیرش:16/6/94 Background and Aim: Lateral ankle sprains are one of the most prevalent injuries in high school, college, and recreational sports. The risk of repeat injury increases when hip musclesʼ strength alters in female athletes with a history of ankle sprain due to distal injury. The purpose of this study was to make a comparison between hip muscle isometric strength of injured and healthy legs in female collegiate athletes with a history of inversion ankle sprains. Material and Material: Twenty subjects (age 22.5 ± 2 years, weight 64.24 ± 10.45 kg, height 163.85 ± 5.2 cm) with a history of at least 2 unilateral ankle inversion sprains in the previous three months participated in this study. Demographic data of the subjects were recorded in the questionnaires, and then the measurement protocol began. At the same time, the participants&#39 uninvolved limbs were regarded as our control group. Hand held dynamometer (model 01160 Nicholas) used to assess hip abductor and extensor muscle strength in both limbs. We used paired t-test to compare hip muscle strength between injured and unaffected limbs. Results: The results of strength tests indicated lower mean values of hip abductor and extensor muscle strength in the injured limb compared to the uninjured limb, but no significant difference was noted in the hip muscle strength between the different sides. Although the athletes had history of inversion ankle sprain, they did not show any decrease in the hip abductor and extensor muscle strength. Conclusion: This study showed that exercise experiences can compensate for the probable weaknesses of hip muscle strength in the injured limbs. Keywords: Ankle sprain, Female athletes, Hip abductor muscles strength. Received: Oct 8, 2014 Accepted: Sep 7, 2015 پیچ خوردگی مچ پا, زنان ورزشکار, قدرت عضلات ابداکتور ران Ankle sprain, Female athletes, Hip abductor muscles strength 83 92 http://sjku.muk.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-34&slc_lang=fa&sid=1 Mehdieh Pirani مهدیه پیرانی mahpirani@yahoo.com 540031947532846008621 540031947532846008621 Yes Ali Asgar Norasteh علی اصغر نورسته 540031947532846008622 540031947532846008622 No Hamid Mohebbi حمید محبی 540031947532846008623 540031947532846008623 No