fa تاثیرتمرینات هوازی فزاینده برغلظت هورمون لپتین، انسولین، کورتیزول و تستوسترون در مردان چاق غیر فعال عمومى General پژوهشي اصیل Original Research زمینه و هدف: تغییرات محور هیپوتالاموس- هیپوفیز- آدرنال و نیز هورمون لپتین نقش مهمی در توسعه چاقی دارد. هدف مطالعه حاضر بررسی تاثیر تمرینات هوازی فزآینده بر لپتین، انسولین، تستوسترون و کورتیزول در مردان چاق غیر فعال بود. روش بررسی: در یک مطالعه تجربی،30 مرد چاق غیر فعال به طور تصادفی به دو گروه تجربی (15 n=) و کنترل (15 n=) تقسیم شدند. گروه تجربی تمرینات هوازی فزآینده را سه روز در هفته به مدت 12 هفته و با شدت 70- 55 درصد ضربان قلب ذخیره اجرا نمودند. درصد چربی بدن و سطوح سرمی هورمونهای لپتین، کورتیزول، انسولین و تستوسترون و غلظت گلوکز قبل از انجام تمرینات هوازی فزآینده و نیز پس از آن اندازه گیری شدند. یافته ها: نتایج نشان داد 12 هفته تمرین هوازی فزآینده موجب کاهش معنی‌دار سطوح لپتین سرم (001/0= P) و درصد چربی بدن (001 /0= P) شد. همچنین افزایش معنی داری در تستوسترون سرم (001/0= P) مشاهده شد. بین تغییرات لپتین و درصد چربی بدن نیز ارتباط مستقیم و معناداری مشاهده شد (48/0= r و 035/0= (P. با وجود این تمرینات هوازی فزآینده تغییر معنی‌داری در سطوح انسولین و کورتیزول و مقاومت به انسولین ایجاد نکرد (05/0P>). نتیجه گیری: می توان گفت که تمرینات هوازی فزآینده می تواند سطوح لپتین را در افراد چاق کاهش دهد. با وجود این چنین تمریناتی تاثیری بر تغییرات انسولین، کورتیزول و مقاومت به انسولین نداشت. همچنین به نظر می رسد که کاهش سطوح لپتین با تغییرات درصد چربی ارتباط دارد. کلید واژه ها: تمرین هوازی فزآینده، لپتین، کورتیزول، انسولین، تستوسترون. وصول مقاله:14/2/93 اصلاحیه نهایی:1/7/93 پذیرش:4/8/93 Background and Aim: Hypothalamic – pituitary- adrenal (HPA) axis and leptin changes have main role in the development of obesity. The purpose of this study was to investigate the effect of progressive aerobic training on leptin, insulin, cortisol, and testosterone in obese sedentary men. Material and Methods: 30 obese sedentary men was randomly divided into exercise (n=15) and control (n=15) groups. The exercise group performed an aerobic training with 55-70% of heart rate reserve, 3 days per week for 12 weeks. Body fat percentage and serum levels of leptin, cortisol, testosterone, insulin, and glucose were measured at baseline and after training. Results: The results showed that 12 weeks of progressive aerobic training caused a significant decrease in body fat percentage (P= 0.001), and serum leptin (P=0.001). Also a significant increase in serum testosterone level was observed (P= 0.001). However, no significant changes were found in the cortisol and insulin hormone levels, and insulin resistance (P>0.05). Also, there was a significant relationship between changes in the serum levels of leptin and changes in the percentage of body fat (P=0.035, r= 0.48). Conclusion: Finally, it can be concluded that the progressive aerobic training can reduce serum leptin levels in obese men. However, this training had no effect on the alterations in the levels of cortisol and insulin, as well as insulin resistance in obese sedentary men. Reduction of serum leptin levels may be associated with a change in the body fat. Key words: Progressive aerobic training, Leptin, Cortisol, Insulin, Testosterone. Received: May 4, 2014 Accepted: Oct 26, 2014 تمرین هوازی فزآینده, لپتین, کورتیزول, انسولین, تستوسترون. Progressive aerobic training, Leptin, Cortisol, Insulin, Testosterone. 118 127 http://sjku.muk.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-482&slc_lang=fa&sid=1 Davood Khorshidi داود خورشیدی 540031947532846006686 540031947532846006686 No Saveh Branch, Islamic Azad University دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساوه Kamal Azizbeigi کمال عزیزبیگی kazizbeigi@gmail.com 540031947532846006687 540031947532846006687 Yes Saveh Branch, Islamic Azad University دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساوه Bahram Abedi بهرام عابدی 540031947532846006688 540031947532846006688 No Saveh Branch, Islamic Azad University دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساوه