|
اثربخشی و ایمنی نیفدیپین بهعنوان درمان کمکی در کنار استامینوفن در دیسمنوره اولیه: یک کارآزمایی بالینی تصادفی
|
فرناز رضایی1    ، زینب همتی2 ، رویا مردانی2 ، مصطفی مجیدنیا3 ، یوسف مرادی4 |
1- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران
2- گروه زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
3- گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان
4- مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران. ، Yousfmoradi211@yahoo.com |
|
|
چکیده: (640 مشاهده) |
چکیده
زمینه و هدف: دیسمنوره اولیه یکی از شایعترین اختلالات زنان در سنین باروری است که با دردهای کرامپی راجعه قاعدگی در غیاب پاتولوژی لگنی مشخص میشود. اگرچه داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی بهطور گسترده استفاده میشوند، عدم پاسخ کافی در برخی بیماران لزوم بررسی درمانهای کمکی را مطرح میسازد. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی و ایمنی نیفدیپین بهعنوان درمان کمکی در کنار استامینوفن در زنان مبتلا به دیسمنوره اولیه انجام شد.
مواد و روشها: در این کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور که در سال ۱۴۰۳ در سنندج انجام شد، ۱۱۰ زن ۱۸ تا ۳۵ ساله مبتلا به دیسمنوره اولیه بهصورت تصادفی با نسبت ۱:۱ در دو گروه تخصیص یافتند. گروه مداخله نیفدیپین ۱۰ میلیگرم به همراه استامینوفن ۳۲۵ میلیگرم و گروه کنترل استامینوفن ۳۲۵ میلیگرم بهتنهایی دریافت کردند. در شروع درد قاعدگی، یک دوز از رژیم تخصیصیافته مصرف شد و در صورت عدم تسکین کافی پس از ۳۰ دقیقه یا عود درد، همان دوز هر ۱۲ ساعت تا حداکثر ۴۸ ساعت در هر سیکل قاعدگی تکرار شد. این روند طی سه سیکل متوالی ادامه یافت. پیامدهای اصلی شامل شدت درد (VAS)، کیفیت زندگی (SF-12)، سطح فعالیت جسمانی (PPAQ) و عوارض جانبی بود. تحلیل دادهها با استفاده از مدل ANCOVA با اندازهگیری مکرر و با تعدیل متغیرهای پایه انجام شد.
یافتهها: تمام شرکتکنندگان مطالعه را تکمیل کردند. شدت درد در گروه نیفدیپین بههمراه استامینوفن در مقایسه با گروه استامینوفن تنها در هر سه سیکل بهطور معنیداری کمتر بود (چرخه اول: 0.017=P؛ چرخه دوم: 0.007=P؛ چرخه سوم: 0.0001>P). کیفیت زندگی و سطح فعالیت جسمانی نیز در گروه مداخله بهطور معنیداری بهبود یافت (0.0001>P). بروز عوارض جانبی در گروه ترکیبی بیشتر بود (OR=10.02؛ 95% CI: 2.91–34.50؛ 0.001>P)، اما این عوارض خفیف و گذرا بودند.
نتیجهگیری: افزودن نیفدیپین به استامینوفن در مقایسه با استامینوفن تنها موجب کاهش معنیدار شدت درد و بهبود پیامدهای عملکردی شد. با وجود افزایش بروز عوارض خفیف، این درمان بهطور کلی قابلتحمل بود.
|
|
| واژههای کلیدی: نیفدیپین، دیسمنوره اولیه، شدت درد، کیفیت زندگی، کارآزمایی بالینی، تصادفی سازی |
|
|
|
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل |
موضوع مقاله:
پزشکی- زنان و زایمان
دریافت: 1404/7/18 | پذیرش: 1405/3/2
|
|
|
|
|
|
