1- استادیار گروه بیهوشی و مراقبت های ویژه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران. ، mahmood.rezei@umsha.ac.ir 2- استاد یار گروه بیهوشی و مراقبت های ویژه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران. 3- استاد گروه آمار زیستی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران. 4- دانشیارگروه بیهوشی و مراقبت های ویژه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران.
چکیده: (551 مشاهده)
چکیده زمینه و هدف:یکی از شایع ترین مشکلات جراحی کاتاراکت درد بعد از عمل است. این مطالعه با هدف مقایسه اثر استامینوفن وریدی در مقایسه با فنتانیل بر کاهش شدت درد بعد از جراحی کاتاراکت انجام شد. مواد و روشها: در یک کارآزمایی بالینی دوسوکور، در مجموع 110 بیمار که برای جراحی کاتاراکت برنامه ریزی شده بودند، در این مطالعه شرکت کردند. تغییرات همودینامیک، درد بعد از عمل، عوارض جانبی و نیاز به متادون بررسی شد. یافتهها: نتایج نشان داد که بین دو گروه از نظر فشار سیستولیک، فشار دیاستولیک، ضربان قلب و اشباع اکسیژن تفاوت معناداری وجود ندارد. در 1، 6 ،12 و 24 ساعت پس از جراحی تفاوت قابل توجهی در کاهش درد بین دو گروه مشاهده نشد. علاوه بر این، تفاوت قابل توجهی در عوارض جانبی مشاهده شده پس از القاء و 6 ساعت بعد مشاهده نشد. با این حال، تفاوت معنی داری بین دو گروه در طول ساعت اول مشاهده شد که فنتانیل در مقایسه با استامینوفن عوارض جانبی بیشتری را به همراه داشت. تجزیه و تحلیل نیاز به تجویز متادون در مراحل بعدی تفاوت معنی داری را بین دو گروه نشان نداد. نتیجهگیری: با توجه به اثرات نامطلوب احتمالی فنتانیل، تجویز استامینوفن می تواند به عنوان یک جایگزین موثر و ایمن برای مدیریت درد پس از جراحی آب مروارید استفاده شود.
Mahmoud R, Alizadeh N, Ghodratollah R, Zolhavarieh S M. The study effect of intravenous acetaminophen in comparison with fentanyl on pain severity reduction after Cataract surgery in patients referring to Farshchian Hospital of Hamadan. SJKU 2026; 31 (1) :61-70 URL: http://sjku.muk.ac.ir/article-1-8846-fa.html
رضایی محمود، علی زاده ندا، روشنایی قدرت اله، ذوالحواریه سید محمد. بررسی مقایسه ای تاثیر استامینوفن وریدی و فنتانیل وریدی در کاهش شدت درد پس از عمل کاتاراکت در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان فرشچیان همدان. مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي كردستان. 1405; 31 (1) :61-70