1- گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز،ایران 2- گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز،ایران ، m.asghari862@gmail.com 3- مرکز تحقیقات پیشگیری از مصدومیتهای ترافیکی جادهای، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز،ایران
چکیده: (3751 مشاهده)
مقدمه و هدف: حوادث ترافیکی جادهای یکی از مشکلات جدی بهداشت عمومی در دنیا میباشد که پیشگیری از آن ضروری است. از آنجاییکه، مدل معادلات ساختاری تعمیم یافته روشی برای آزمون دقیق مدلهای نظری و مدلسازی های علیتیمیباشد. هدف مطالعه حاضر، تعیین پیشگویی کنندههای مصدومیت منجر به بستری موتورسواران با در نظر گرفتن نقش میانجیگری متغیر MRBQ برای متغیرهای زمینه ای و بیشفعالی در یک مطالعه مورد- شاهدی توسط مدل GSEM میباشد. مواد و روش ها: در مطالعه حاضر، تعداد 303 مورد (موتورسواران مرد ترومایی) و 153 کنترل (موتورسواران مرد غیرترومایی) براساس نمونه گیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. از پرسشنامههای MRBQ، ADHD و چک لیست محقق ساخته استفاده شد. برای بررسی روابط خطی مستقیم و غیرمستقیم متغیرها در قالب مدل مفهومی و با توجه به متغیر پاسخ دوحالتی از GSEM استفاده شد. تحلیل دادهها توسط نرمافزار STATA14 انجام گرفت. یافته ها: پیش بینی کنندههای آسیب: رفتارهای حرکتی 0موتورسواران، بیش فعالی و مشخصات دموگرافیک بودند. به طوریکه، رابطه خطی مثبت، معنی دار و مستقیم بین شانس رخداد آسیب با صحبت کردن به وسیله تلفن همراه (0/010P=، 2/22OR=)، رانندگی در ساعات تاریک(0/001=P،1/01OR=)، داشتن کودک بیش فعال(0/057= P ،1/65 = OR ) و رفتار حرکتی موتورسواران )0/92=P،1/27OR=)) بود، درحالیکه رابطه معکوس و معنی داری بین شانس رخداد آسیب با وضعیت تأهل )0/002=P ، 0/43=OR)و تحصیلات دانشگاهی (0/001=P، 0/29=OR)مشاهده شد. نتیجه گیری: بر مبنای نتایج بدست آمده، برنامه های مداخلهای، درمورد افراد بیشفعال، کسانیکه از تلفن همراه در حین رانندگی استفاده میکنند و در ساعتهای تاریک رانندگی میکنند، بسیار توصیه میشود.
