Scientific Journal of Kurdistan University of Medical Sciences
مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي كردستان
SJKU
General
http://sjku.muk.ac.ir
54
journal54
1560-652X
2345-4040
sjku
10.22034
en
jalali
1388
6
1
gregorian
2009
9
1
14
2
online
1
fulltext
fa
مقایسه درمان4 و 8 هفتهای فلئوکستین و ایمی پرامین روی قند خون ناشتا در بیماران افسردگی اساسی
Comparison of the effect of Fluoxetine and Imipramine on fasting blood sugar of patients with major depressive disorders, four and eight weeks after treatment
عمومى
General
پژوهشي اصیل
Original Research
چکیده
زمینه و هدف: افسردگی یکی از قدیمیترین، شایعترین و شدیدترین اختلالات خلقی روانپزشکی میباشد. خطر ابتلا به این اختلال در زنان 25-10درصد و در مردان 12-5 درصد میباشد. چون دیابت و عوارض آن در ایجاد افسردگی مؤثر است و افسردگی نیز در بوجود آمدن دیابت نقش دارد، لذا کنترل قند خون در بیماران افسرده و دانستن تأثیر داروهای ضد افسردگی روی قند خون کمکی به این بیماران میباشد. این مطالعه جهت مقایسه اثر فلئوکستین و ایمی پرامین روی قند خون ناشتای بیماران افسردگی اساسی در اراک طراحی شده است.
روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه کار آزمایی بالینی است که به صورت تصادفی از بین بیماران افسردگی اساسی مراجعهکننده به مرکز درمانی شهید هاشمی سنجانی اراک، بر اساس معیارهای تشخیصی DSM-IV-TR انتخاب شده و در دو گروه 40 نفری A (روزانه mg 20 فلئوکستین) و B (روزانه mg 100ایمی پرامین) قرار گرفتند. از بیماران در سه نوبت (قبل از شروع درمان، 4 و 8 هفته بعد از درمان قند خون ناشتا اندازهگیری شد. بعد از جمعآوری دادهها از آزمونهای آمار توصیفی و K-S (کلموگرونف- اسمیرنوف) ،آزمون T دو گروه وابسته , T مستقل تجزیه و تحلیل بعمل آمد. اصول اخلاقی هلسینکی در کلیه مراحل تحقیق رعایت شد. 05/0p< معنیدار به حساب میآمد.
یافتهها: اختلاف آماری معنیداری بین میانگین قند خون ناشتا بین دوگروه A و B در نوبت اول و دوم بدست نیامد در صورتیکه در نوبت سوم معنیدار بود (01/0.(p< اما اختلاف بین نوبت اول و دوم گروه A معنیدار نبود (05/0p>)، هر چند کاهش معنیداری در میانگین قند خون ناشتا نوبت اول و سوم گروه A وجود داشت (05/0p<). همچنین افزایش معنیداری در میانگین قند خون ناشتا نوبت دوم و سوم نسبت به میانگین قند خون ناشتا نوبت اول در گروه B وجود داشت (05/0p<).
نتیجهگیری: در بیماران افسردگی اساسی پس از 8 هفته درمان با فلئوکستین کاهش قند خون ناشتا نسبت به ایمی پیرامین داریم و پس از 4 و 8 هفته درمان با ایمی پرامین افزایش قند خون ناشتا مشاهده میشود. بنابراین در بیماران افسرده هیپرگلیسمیک (دیابتیک) فلئوکستین و در بیماران افسرده هیپو گلیسمیک ایمی پرامین توصیه میشود.
کلید واژهها: افسردگی، افسردگی اساسی، فلئوکستین، ایمی پرامین، قند خون ناشتا
وصول مقاله: 15/1/88 اصلاحیه مقاله: 28/4/88 پذیرش مقاله: 6/5/88
افسردگی، افسردگی اساسی، فلئوکستین، ایمی پرامین، قند خون ناشتا
Depression, Major Depression, Fluoxetine, Imipramine, Fasting Blood Sugar (FBS)
45
51
http://sjku.muk.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-155&slc_lang=fa&sid=1
Bahman
Salehi
بهمن
صالحی
basalehi@yahoo.com
540031947532846001214
540031947532846001214
Yes
Farhad
Ghani Sanjani
فرهاد
غنی سنجانی
540031947532846001299
540031947532846001299
No