Scientific Journal of Kurdistan University of Medical Sciences

fa بررسی اثر ترکیب داروی‌های موضعی نیتروگلیسرین و دیلتیازیم در مقایسه با دو روش استفاده موضعی از بتانکول و دیلتیازم در درمان بیماران مبتلا به شقاق مزمن مقعد Efficiency of nitroglycerine and diltiazem coadministration comparison with topical bethanechol and diltiazem in the treatment of chronic anal fissures: a randomized clinical trial عمومى General پژوهشي اصیل Original Research <div style="text-align: justify;">زمینه و هدف: شقاق مقعد یکی از بیماریهای‌ شایع آنورکتال است و درمانهای دارویی مختلفی برای آن وجود دارد. هدف از این مطالعه بررسی اثر ترکیب داروهای موضعی نیتروگلیسرین و دیلتیازیم در مقایسه با دو روش استفاده موضعی از بتانکول و دیلتیازم در درمان بیماران مبتلا به شقاق مزمن مقعد میباشد. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر به روش کارآزمایی  بالینی تصادفیشده دو سو کور بود که از بین بیماران مبتلا به شقاق مقعد مزمن مراجعه‌کننده به کلینیک گوارش مرکز آموزشی درمانی توحید، سنندج، ایران در سال 1396- 1395 انجام شد. تعداد 90 نفر از بیماران به سه گروه A: دریافت کننده درمان ترکیبی (نیتروگلیسرین 1% به علاوه ژل دیلتیازم 5%)، گروه B: دریافت کننده ژل دیلتیازم 5% و گروهC: مصرف‌کننده ژل بتانکول1/ % تقسیم شدند. داروهای ذکرشده به مدت 8 هفته روزانه سه مرتبه بهصورت موضعی تجویز شدند. در پایان هفتههای چهار و هشت، بیماران از نظر وضعیت زخم، درد و خونریزی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که در شروع مطالعه از نظر میانگین سنی، جنس، محل شقاق و وجود هموروئید، وضعیت خونریزی و درد بین سه گروه تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد( 0/05<P). چهار هفته بعد از شروع درمان تفاوت آماری معنی‌داری از نظر وجود شقاق (0/41=P)، درد (0/10 =P) و خونریزی (0/07=P) بین سه گروه مشاهده نشد. بعد از هشت هفته از نظر وجود درد در گروههای درمانی تفاوت آماری معنی‌داری مشاهده گردید (0/04=P)، به طوریکه در گروه دریافتکننده دیلتیازم نسبت به گروه دریافت کننده بتانکول درد بهطور معنیداری کاهش یافته بود و در مقایسه دو فاکتور دیگر (وجود شقاق 0/10= P و خونریزی  0/69=P) بین سه گروه اختلاف معنی داری ایجاد نشد. نتیجه‌گیری: مصرف موضعی دیلتیازم بهعنوان گزینه مناسبتر در درمان شقاق مزمن نسبت به دو روش دارویی دیگر مطرح می‌باشد.</div> <div style="text-align: justify;"> </div> <ul style="list-style-type:circle;"> <li>Background and Aim: Anal fissure is one of the common anorectal disorders that there are various therapies for it. The aim of this study is to evaluate the effect of Nitroglycerin plus Diltiazem vs either topical Diltiazem and Bethanechol alone in the treatment of chronic anal fissure. Materials and Methods: The present randomized double-blind clinical trial was performed on 90 patients with chronic anal fissure referred to the gastroenterology clinic of Tohid Hospital, Sanandaj, Iran, from March 2016 to February 2017, That randomly were divided into three equal groups (n = 30): A: combination therapy (1% Nitroglycerin plus 5% Diltiazem gel), B: Diltiazem (5% Diltiazem gel) and C: Bethanechol (0.1% Bethanechol gel). The drugs were administered topically three times daily for 8 weeks. After 4 and 8 weeks’ administration wound condition, pain and bleeding were assessed. Data were analyzed by SPSS v.19 software with Chi-square test.</li> <li>At the beginning of the study, there was no significant difference in mean age, sex, fissure location, hemorrhoids, bleeding, and pain between the three groups (P> 0.05). Four weeks after treatment, there was no significant difference between the three groups in terms of Wound healing (P = 0.41), pain (P = 0.10), and bleeding (P = 0.07). After 8 weeks, there was a significant difference for pain in the treatment groups (P = 0.04), so that in the diltiazem group, the pain was significantly decreased in comparison to Betanchenol and There was no significant difference between the three groups in the case of Wound healing (P = 0.10) and bleeding (P = 0.69).</li> <li>Topical use of diltiazem is a more appropriate option for the treatment of chronic fissure than the other two drugs.</li> </ul> فیشر آنال, درمان دارویی, پماد نیتروگلیسرین, ژل دیلتیازیم, ژل بتانکول Anal fissure, Drug treatment, Nitroglycerine Ointment, Diltiazem gel, bethanechol gel 25 31 http://sjku.muk.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2300-10&slc_lang=fa&sid=1 Baran Parhizkar باران پرهیزکار Baran_Parhizkar@yahoo.com 5400319475328460040651 5400319475328460040651 No Liver and Digestive Research Center, Research Institute for Health Development, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran مرکز تحقیقات گوارش و کبد، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران Parviz Esmaeilzadeh پرویز اسماعیل زاده ParvizEsmaeilzadeh@gmail.com 5400319475328460040652 5400319475328460040652 No Liver and Digestive Research Center, Research Institute for Health Development, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran مرکز تحقیقات گوارش و کبد، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران Asrin Babahajian اسرین باباحاجیان babahajian3@yahoo.com 5400319475328460040653 5400319475328460040653 No Liver and Digestive Research Center, Research Institute for Health Development, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran مرکز تحقیقات گوارش و کبد، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران Houshiyar Ghafory هوشیار غفوری dosterna@yahoo.com 5400319475328460040654 5400319475328460040654 No Liver and Digestive Research Center, Research Institute for Health Development, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran مرکز تحقیقات گوارش و کبد، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران Amirhosein Entezari امیرحسین انتظاری Amirhosein_entezari@yahoo.com 5400319475328460040655 5400319475328460040655 Yes Liver and Digestive Research Center, Research Institute for Health Development, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran مرکز تحقیقات گوارش و کبد، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران