fa تأثیر پروتکل تمرینی گیت به عقب بر گشتاور اداکشنی و ایمپالس راه رفتن در افراد مبتلا به استئوآرتریت زانو عمومى General پژوهشي اصیل Original Research <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">چکیده</span></span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></strong><br> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">زمینه و </span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">هدف:</span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> هدف مطالعه تعیین تأثیر پروتکل تمرینی گیت به عقب بر گشتاور اداکشنی و ایمپالس راه رفتن در افراد مبتلا به استئوآرتریت زانو بود.</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span><br> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">روش بررسی:</span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> تحقیق از نوع نیمه تجربی و با یک طرح پیش آزمون </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:sakkal majalla;"><span style="font-size:12.0pt;">&ndash;</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> پس آزمون در دو گروه کنترل (سالم و بیمار) و یک گروه تجربی مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. آزمودنی‌ها </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">21</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> نفر مرد سالم و 42 نفر مرد بیمار مبتلا به استئوآرتریت داخلی زانو بودند که بر اساس شاخص کلگرن- لورنس و شاخص بصری درد به 2 گروه تجربی و کنترل بیمار تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت شش هفته پروتکل تمرینی گیت به عقب را انجام دادند. متغیرهای وابسته تحقیق عبارت‌اند از: حداکثر گشتاور اداکشنی اولیه زانو، حداکثر گشتاور اداکشنی ثانویه زانو، گشتاور اداکشنی، ایمپالس گشتاور اداکشنی زانو و پارامترهای نرمالایز شده هریک از این مؤلفه‌ها. اطلاعات کینماتیکی و کینتیکی راه رفتن به جلو با استفاده از دو صفحه نیروی </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">kistler</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> و 4 دوربین پرسرعت </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">Vicon</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> ثبت و توسط نرم افزارهای</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">Vicon Nexus 1.8.5</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">، </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">Polygon 4.1.2</span></span></span></span> <span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">تحلیل گردیدند. پس از جمع آوری داده‌ها از آزمون‌های آماری </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">t</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> همبسته و تحلیل واریانس یک&shy;طرفه جهت بررسی اختلاف‌ها استفاده گردید (0/05></span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;">p</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">).</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span><br> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته‌ها:</span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> اختلاف معنی‌داری قبل و بعد از تمرین بین حداکثر گشتاور اداکشنی اولیه و ثانویه بیماران مبتلا به استئوآرتریت با افراد سالم مشاهده نشد (0/05></span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">). ولی اختلاف معنی‌داری قبل از تمرین بین ایمپالس گشتاور اداکشنی زانو بیماران مبتلا به استئوآرتریت با افراد سالم وجود داشت و تفاوت میانگین ها حاکی از مقدار بالاتر این مؤلفه در افراد مبتلا به استئوآرتریت است (0/014=</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> و 0/004=</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">). در مورد اثر تمرین بر ایمپالس گشتاور اداکشنی زانو نرمالایز شده نتایج حاکی از کاهش میانگین گروه تجربی بعد از تمرین در مقایسه با افراد سالم داشت (0/067=</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">).</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span><br> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> ایمپالس گشتاور اداکشنی زانو می&shy;توانند یکی از شاخص‌های پیشگویی‌کننده با حساسیت بالا به منظور برآورد شدت استئوآرتریت تلقی شود. پروتکل گیت به عقب باعث کاهش ایمپالس گشتاور اداکشنی زانو در گروه تجربی گردیده است.</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span><br> <span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span> <strong>Background and Aim:</strong> The aim of this study was to investigate the effects of <a name="OLE_LINK26">backward gait training protocol </a>on knee adduction moment and impulse in male patients with medial knee osteoarthritis.<br> <a name="OLE_LINK3"><strong>Materials and Methods:</strong></a> This quasi-experimental study with a pretest-posttest design included two control groups (healthy and patient) and an experimental group (subjects with medial knee osteoarthritis). The subjects were 21 healthy men and 42 male patients with knee osteoarthritis who were divided into experimental and control groups according to the Kellgren and Lawrence radiologic scale and <a name="OLE_LINK8">visual </a>analogue scale. The experimental group performed <a name="OLE_LINK45">backward gait training </a>for six weeks. The dependent variables included 1st peak knee adduction moment, normalized 1st peak KAM, 2nd peak knee adduction moment and normalized 2nd peak KAM. A Vicon (130 Hz) motion analysis system with four T-Series cameras and two Kistler force plates (1000Hz) were used for data registration. Using Vicon Nexus 1.8.5 and polygon 4.1.2 softwares, data analysis was performed by paired sample t-test and one-way ANOVA (p<0.05).<br> <strong>Results:</strong> Before and after training, we found no significant differences between the patients with osteoarthritis and healthy subjects in regard to peak knee adduction moment (P>0.05). However, before training significant differences were observe in knee adduction moment impulse between the healthy subjects and patients (P=0.014, P=0.004). After exercise we found decreased mean value for normalized knee adduction moment impulse in the experimental group compared to that in the healthy control group (p=0.067).<br> <strong>Conclusion:</strong> Knee adduction moment impulse can be regarded as a predictive index with high sensitivity for evaluation of the severity of knee OA. Implementation of backward gait training protocol led to decreased knee adduction moment impulse in the experimental group.<br> &nbsp; استئوآرتریت زانو, گیت به عقب, گشتاور اداکشنی, ایمپالس Knee osteoarthritis, Backward gait, Knee adduction moment, Impulse 106 119 http://sjku.muk.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1567-3&slc_lang=fa&sid=1 Ali Jalalvand علی جلالوند jalalvand_ali@yahoo.com 5400319475328460031959 5400319475328460031959 Yes گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان Mehrdad Anbarian مهرداد عنبریان mehrdadanbarian36@gmail.com 5400319475328460031960 5400319475328460031960 No Department of Sport Biomechanics, Bu-Ali Sina University دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی دانشگاه بوعلی سینا