fa بررسی بیان ژنهای 1 Beclin و Atg11 مسیر اتوفاژی در مبتلایان با لوسمی لنفوبلاستی حاد عمومى General پژوهشي اصیل Original Research <strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">زمینه و هدف:</span></span></strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> لوسمی لنفوبلاستیک حاد (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">ALL</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">) سرطانی است که اغلب، کودکان و نوجوانان را در معرض خطر قرار می‌دهد و با نسبت کمتر در بزرگ‌سالان نیز دیده می‌شود. اتوفاژی فرایند کاتابولیک برنامه ریزی شده سلول برای تخریب اندام‌ها</span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">پروتئین های آسیب دیده است و این عمل را توسط لیزوزم ها به انجام می‌رساند. اختلال در</span></span> <span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">اتوفاژی منجر به ناهنجاری‌هایی در فرآیندهای سلولی می‌شود.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">روش بررسی:</span></span></strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> در این مطالعه، بیان ژن‌های 1 </span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">Beclin</span></span></span></em><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> و <em>10</em></span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">Atg</span></span></span></em><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> در 50 بیمار مبتلا به </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">B-ALL</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> در مقایسه با 18 فرد سالم به‌عنوان شاهد با استفاده از استخراج </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">RNA</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> و سنتز</span></span> <span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">cDNA</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> و در آخر روش </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">RT-PCR</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> و به کارگیری آزمون های آماری ارزیابی شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته ها:</span></span></strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> اکثر بیماران </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">B-ALL</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> کاهش معنی داری در ژن های <em>1</em></span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">Beclin</span></span></span></em><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> و <em>10</em></span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">Atg</span></span></span></em><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> را نسبت به گروه شاهد نشان دادند (0.05> </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">) و میانگین سطح بیان (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">2^-∆Ct &plusmn; SD</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">) برای بیماران </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">ALL</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> و افراد کنترل به ترتیب 0.49&nbsp;</span></span><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> 0.01 و 0.27&nbsp;</span></span><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> 1.01 برای <em>10</em></span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">Atg</span></span></span></em><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> و 0.44&nbsp;</span></span><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> 0.15 و 0.85&nbsp;</span></span><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> 1.07 برای 1</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">Beclin</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> بود. همبستگی معنادار بین بیان ژن‌های 1 </span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">Beclin</span></span></span></em><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> و10 </span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">Atg</span></span></span></em><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> در این بیماران مشاهده نشد (0.926= </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">) و (0.013- = </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">r</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">).</span></span><br> <strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> با توجه به کاهش سطوح بیان شده در ژن های ضروری اتوفاژی در بیماران </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">B-ALL</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> تحت مطالعه ی ما، تصور بر این است که اختلال در اتوفاژی می تواند در لکووموژنز دخیل باشد و به عنوان عاملی مؤثر در پیشبرد سرطان در نظر گرفته شود.</span></span> <strong>Background and Aim: </strong>Acute lymphoblastic leukemia is the most common cancer in children and juveniles and is also seen in adults with lower frequency. Autophagy is a programmed catabolic process of the cell for destruction of damaged organs and proteins which is carried out by lysozymes. Disruption of autophagy leads to abnormalities in cellular processes associated with cancer.<br> <strong>Materials and Methods:</strong> In this study, we compared the expression of Beclin 1 and Atg 10 genes between 50 patients with B-ALL and 18 healthy subjects as our control group, by using RNA extraction and cDNA synthesis, and RT-PCR method. Data were analyzed by statistical tests.<br> <strong>Results:</strong> The majority of B-ALL patients showed a significant reduction in the Beclin1 and Atg 10 genes compared to control group (P <0.05) and the mean expression of the genes (2 -∆Ct &plusmn; SD) were 0.10 &plusmn; 0.49 and 1.01 &plusmn; 0.27 for ALL patients and control group and 0.15&plusmn;0.44 and 1.07&plusmn;0.85 for Atg10 and Beclin1 respectively. There was no significant correlation between expression levels of Beclin1and Atg10 in these patients (r =-0.013, P =0.926).<br> <strong>Conclusion:</strong> Considering the reduced expression levels in the essential genes of autophagy in ALL patients in our study and also other studies in this field, disruption of autophagy may be involved in leukomogensis لوسمی لنفوبالستیک حاد, اتوفاژی, بیان ژن, 1 Beclin ,Atg12 ,PCR-R Acute lymphoblastic leukemia, Autophagy, Gene expression, Beclin1, Atg 10, RTPCR 142 151 http://sjku.muk.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2974-1&slc_lang=fa&sid=1 Seyede zahra Hasanpour زهرا حسن پور zahrahasanpoor56@yahoo.com 5400319475328460025262 5400319475328460025262 No Shahid Beheshti University of Medical Sciences علوم پزشکی شهید بهشتی Mehdi Allah bakhshian farsani مهدی اله بخشیان فارسانی allahbakhshian@sbmu.ac.ir 5400319475328460025263 5400319475328460025263 No Shahid Beheshti University of Medical Sciences علوم پزشکی شهید بهشتی Abbas Hajifathali عباس حاج فتحعلی Hajifathali@yahoo.com 5400319475328460025264 5400319475328460025264 No Shahid Beheshti University of Medical Sciences علوم پزشکی شهید بهشتی Mohammad hossein Mohammadi محمد حسین محمدی drmohammadi@sbmu.ac.ir 5400319475328460025265 5400319475328460025265 Yes Shahid Beheshti University of Medical Sciences علوم پزشکی شهید بهشتی