fa بررسی کارایی والپروات سدیم بر جبران افزایش سطح هیپوکمپی فاکتورهای KB-NF ، S100B و GFAP در پی دیابت القاء شده با آلوکسان عمومى General پژوهشي اصیل Original Research <div style="text-align: justify;"><strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">زمینه &nbsp;و هدف</span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">: آسیب اعصاب محیطی و مرکزی در پی دیابت مزمن با قند خون کنترل نشده رخ می‌دهد. اثرات مثبت والپروات سدیم در بیماری‌های تخریبی اعصاب نشان داده‌شده و با تغییر بیان یکسری از ژن‌ها اثرات محافظت نورنی و ترمیم آسیب نورونی دارد. در مطالعه حاضر کارایی یک دوره مصرف والپروات سدیم در جبران تغییر میزان هیپوکمپی فاکتورهای </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">NF-KB</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">، </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">AP-1</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">، </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">S100B</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">GFAP</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> ناشی از دیابت را بررسی کرده‌ایم.&nbsp; </span></span></span><br> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">روش بررسی : </span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">در این مطالعه تجربی 24 سر موش نر بالغ </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">C57B15/J</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> استفاده شد. مدل دیابت با تزریق آلوکسان (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">mg/kg; i.p</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> 150) ایجاد شد. </span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">والپروات سدیم با دوز (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">mg/kg; i.p.</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> 100) هر 72 ساعت یک‌بار به مدت دو ماه به حیوانات تزریق شد. قند خون ناشتا با خون‌گیری از ورید دمی در ابتدا و انتهای آزمایش‌ها اندازه‌گیری شد. </span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">سپس حیوانات کشته و هیپوکمپ استخراج و آماده‌سازی برای اندازه‌گیری فاکتورهای بیوشیمیایی توسط </span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">کیت‌های </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">ELISA</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> انجام شد.</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span><br> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته‌ها:</span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> افزایش قند خون ناشی از القاء دیابت توسط آلوکسان به دنبال دوره دوماهه تجویز والپروات به‌صورت معناداری کاهش یافت (0.05&nbsp;</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">P<</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">). همچنین تجویز مزمن والپروات در حیوانات دیابتی به‌صورت معناداری افزایش ایجادشده در میزان هیپوکمپی فاکتورهای </span></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">NF-KB</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">GFAP</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">S100B</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> را جبران کرد<span style="color:black;">. (0.05</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">P<</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">).</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span><br> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> به نظر می‌رسد والپروات سدیم می‌تواند پیامدهای دیابت بر تغییر فاکتورهای بیوشیمیایی شاخص آسیب سلولی را در هیپوکمپ جبران کند و احتمالاً می‌تواند در نوروپاتی ناشی از دیابت مؤثر باشد.</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background and Aim:</strong> Peripheral and central nervous system neuropathy occur in chronic diabetes with uncontrolled hyperglycemia. Beneficial effects of sodium valproate have been demonstrated in neurodegenerative diseases. Sodium valproate has neuroprotective and regenerative effects via modifications in gene expression. In this study, we investigated effects of sodium valproate on the modifications in the hippocampal levels of NF-KB, AP-1, S100B and GFAP as a consequence of alloxan induced diabetes.<br> <strong>Material and Methods:</strong> This experimental study included 24 adult male C57B15/J mice. Diabetes was induced by injection of alloxan (150 mg/kg; i.p.). Sodium valproate was administrated (100 mg/kg; i.p) every 72 hours for two months. Fasting blood sugar levels were measured at the beginning and at the end of the experiment. Then animals were killed, their hippocampuses were extracted and prepared for measurement of biochemical factors by ELISA kits.<br> <strong>Results:</strong> Increased blood glucose levels due to alloxan induced diabetes were significantly reduced following sodium valproate administration (P<0.05). Also, chronic sodium valproate administration in diabetic animals significantly reduced elevated levels of hippocampal NF- KB, S100B and GFAP (P<0.05). <strong>Conclusion:</strong> It seems that sodium valproate can adjust diabetes induced modifications in the biochemical factors of the hippocampus which are indicators of cell damage, and maybe effective in prevention of diabetic neuropathy<span dir="RTL"></span></div> نوروپاتی, یادگیری, ماز آبی موریس, شمارش نورونی Diabetic neuropathy, Hyperglycemia, Valproic acid 78 87 http://sjku.muk.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2955-1&slc_lang=fa&sid=1 Behnam Amirpour-najafabadi بهنام امیر پور نجف‌آبادی 5400319475328460025244 5400319475328460025244 Yes Student Research Committee, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران Mahsa Gholami مهسا غلامی 5400319475328460025245 5400319475328460025245 No Department of Biochemistry and Genetic, Faculty of Medicine, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran گروه بیوشیمی و ژنتیک، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران Parvin Zarie پروین زارعی 5400319475328460025246 5400319475328460025246 No کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران Sirvan Hossieni سیروان حسینی 5400319475328460025247 5400319475328460025247 No Student Research Committee, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران Mehdi Sadegh مهدی صادق sadegh.mehdi@gmail.com 5400319475328460025248 5400319475328460025248 No Student Research Committee, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران