fa مقایسه دو پروتکل القایی برای تمایز سلول های بنیادی مشتق از بافت چربی انسان به سلول های پیش ساز الیگودندروسیت عمومى General پژوهشي اصیل Original Research <strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">زمینه و هدف:</span></span></strong> <span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">مولتیپل اسکلروزیس</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:12.0pt;">(MS)</span></span> <span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">یک بیماری اتوایمن تخریب کننده میلین است که سیستم عصبی مرکزی را تحت تاثیر قرار می دهد. این مطالعه با هدف ارائه یک روش ساده، کارامد و کوتاه مدت در تمایز سلول های بنیادی مشتق از بافت چربی انسان به سلول های پیش ساز الیگودندروسیتی به منظور دستیابی به یک جمعیت همگنی از این سلول ها انجام شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">روش بررسی:</span></span></strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> بعد از جداسازی سلول های بنیادی، تمایز سلولی به دو روش و با استفاده از اجسام شبه جنینی و سلول های شبه اکتودرمی انجام شد. قابلیت زیست پذیری سلولها با استفاده از روش </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">MTT</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> و درصد سلول های بیان کننده مارکر های </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">Olig2 </span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">&nbsp;و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">&nbsp;A2B5</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">با کمک ایمونوسیتوشیمی مشخص گردید. همه ی داده ها با استفاده از نرم افزار </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">SPSS</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> و با آزمون آماری </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">Independent- Samples T Test</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> آنالیز شدند.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته ها:</span></span></strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> نتایج نشان داد که درصد بالایی از سلول های بنیادی، مارکرهای</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> CD90 </span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">&nbsp;CD105</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">و درصد پایینی از آنها مارکرهای </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">CD45</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">CD14</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> (مارکرهای سلول های خونساز) را بیان کردند. بعلاوه میانگین درصد سلول های بیان کننده مارکرهای الیگودندروسیتی پیش ساز (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">Olig2</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">(A2B5</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> در دو گروه متفاوت بود (031/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">P=</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">). علاوه بر این، مقایسه قابلیت زیست پذیری سلولها نشان داد که میانگین جذب نوری در سلول های تمایز یافته با منشاء اجسام شبه جنینی نسبت به سایر گروها افزایش یافته است (044/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">P=</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">).</span></span><br> <strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه گیری:</span></span></strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> تمایز سلول های</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">hADSCs </span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">&nbsp;به سلول های الیگودندروسیتی پیش ساز با استفاده از اجسام شبه جنینی روشی سریع، کارامد و مقرون به صرفه برای دستیابی به یک جمعیت همگنی از این سلول ها می باشد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">کلمات کلیدی:</span></span></strong> <span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">مولتیپل اسکلروزیس، سلول های بنیادی بالغین، الیگودندروگلیا</span></span><br> <span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">وصول مقاله:4/12/95 اصلاحیه نهایی:16/1/96 پذیرش:10/3/96</span></span></span> <strong>Background and Aim:</strong> Multiple sclerosis (MS) is an autoimmune demyelinating disease which affects central nervous system (CNS). The aim of this study was to provide a simple, short term and efficient method for differentiation of human adipose tissue-derived stem cells (hADSCs) into oligodendrocyte precursor cells in order to provide a homogeneous population of these cells.<br> <strong>Materials and Methods:</strong> After stem cell isolation, cell differentiation was performed by two methods using embryoid body and ectodermal-like cells. The cell viability was evaluated by MTT assay and the mean percentage of differentiated cells expressing Olig2 and A2B5 markers was determined by using immunocytochemistry techniques. Data were analyzed by independent- samples t- Test.<br> <strong>Results:</strong> The results showed that a high percentage of stem cells expressed CD90 and CD105 markers and a low percentage of them expressed CD14 and CD45 markers (hematopoietic cell markers). In addition, the mean percentages of the cells which expressed oligodendrocyte progenitor cells markers (Olig2 and A2B5) were different in the two groups (P=0.031). Moreover, comparison of cell viability showed significant light absorbance by the cells differentiated from embryoid body compared to the other groups (p = 0.044).<br> <strong>Conclusion:</strong> The differentiation of human adipose derived stem cells into oligodendrocyte progenitor cells using embryoid body is a rapid and efficient method in order to provide a homogeneous population of these cells.<br> <strong>Key words:</strong> Multiple sclerosis, Adult stem cells, <a href="https://www.ncbi.nlm.nih.gov/mesh/68009836">Oligodendroglia</a>.<br> &nbsp;<br> <strong>Received:</strong> Feb 22, 2017&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <strong>Accepted:</strong> May 31, 2017 مولتیپل اسکلروزیس, سلول های بنیادی بالغین, الیگودندروگلیا Multiple sclerosis, Adult stem cells, Oligodendroglia. 93 102 http://sjku.muk.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-180&slc_lang=fa&sid=1 Nazem Ghasemi ناظم قاسمی n_ghasemi@med.mui.ac.ir 5400319475328460016207 5400319475328460016207 Yes Department of Anatomical Science and Molecular Biology, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran گروه آناتومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران