fa پاسخ سطح سرمی فاکتور رشد اندوتلیال عروق به دو نوع تمرین شنا در شرایط هایپوکسی در مردان جوان عمومى General پژوهشي اصیل Original Research زمینه و هدف: فعالیت ورزشی و شرایط هایپوکسی مهمترین عوامل موثر بر عامل رشد اندوتلیال عروق (VEGF) می‌باشند. هدف تحقیق حاضر، شناخت پاسخ سطح سرمی VEGF و ضربان قلب به یک وهله تمرین شنای کرال سینه با کنترل تنفس و لوله تنفسی در مردان جوان بود. روش بررسی: ده شناگر مرد، در این تحقیق شرکت نمودند. ضربان قلب آزمودنی‌ها قبل، بلافاصله پس از هر تکرار و یک دقیقه بعد از اتمام هر تمرین اندازه‌‌گیری شد. نمونه‌گیری خون، قبل، بلافاصله، 2 و 48 ساعت پس از اجرای هر تمرین انجام شد. داده‌ها با آزمون آنالیز واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری 05/0p< تحلیل شد. یافته‌ها: هر دو تمرین شنا، منجر به افزایش معنی‌داری در سطح سرمی VEGF بلافاصله پس از تمرین شد (0001/0=p در هر دو تمرین) و در 2 و 48 ساعت پس از تمرینات به سطح پایه بازگشت (99/0=p در هر دو زمان). ضربان قلب پس از تمرین در تمام بازه‌های زمانی به طور معنی‌داری افزایش داشت (0001/0=p). از طرفی اختلافات سطح سرمیVEGF (30/0=p) و ضربان قلب (98/0=p) بین دو تمرین معنی‌دار نبود. نتیجه گیری: به نظر می رسد، یک جلسه تمرین شنای کرال سینه با کنترل تنفس و لوله تنفسی، احتمالا از طریق افزایش ضربان قلب و ایجاد هایپوکسی منجر به افزایش سطح سرمی VEGF می‌شود. این یافته‌ها ممکن‌است بینش نوینی را در راستای فرآیند مولکولی افزایش چگالی مویرگی و متعاقبا افزایش توان هوازی در پاسخ به چنین تمریناتی پدید ‌آورد. بر اساس یافته های مطالعه حاضر، این تمرینات برای شناگران توصیه‌ می‌شود. کلید واژه‌ها : تمرین شنا، کنترل تنفس، هایپوکسی، عامل رشد اندوتلیال عروق، آنژیوژنزیس وصول مقاله :19/11/93 اصلاحیه نهایی:18/1/94 پذیرش:24/1/94 Background and Aim: Exercise and hypoxia are the most important factors to influence vascular endothelial growth factor (VEGF). This study was aimed at assess serum level of VEGF and heart rate after crawl swimming with controlled breath as well as Snorkel in young men. Materials and methods: Ten male swimmers participated in this study. Heart rate was measured immediately before and after each repetition and one minute after the end of each exercise. Blood samples were taken immediately before, 2 and 48 hours after each exercise. Data was analyzed using analysis of variance with repeated measures and post hoc Bonferroni test with a statistical significance level of p<0.05. Results: Both swimming exercises, were led to a significant increase of serum level of VEGF immediately after exercise (p=0.0001). It returned to baseline level 2 and 48h after the exercise (p=0.99, both). Heart rate increased significantly after each exercise (p=0.0001). Furthermore, no significant differences were found in serum level of VEGF (p=0.30) and heart rate (p=0.98) between the two exercises. Conclusion: One session of crawl with controlled breath and Snorkel increases serum level of VEGF by hypoxia and the heart rate enhancing. These findings might be a new insight into the molecular process include increase of capillary density and consequently increase of aerobic capacity created in response to such training. Based on the findings, these trainings can be recommended for swimmers. Keywords: Swimming exercise, Breath control, Hypoxia, Vascular endothelial growth factor, Angiogenesis Received: Feb 8, 2015 Accepted: Apr 13, 2015 تمرین شنا, کنترل تنفس, هایپوکسی, عامل رشد اندوتلیال عروق, آنژیوژنزیس Swimming exercise, Breath control, Hypoxia, Vascular endothelial growth factor, Angiogenesis 10 22 http://sjku.muk.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-3&slc_lang=fa&sid=1 Hamed Aidi حامد عیدی 540031947532846007747 540031947532846007747 No Marzieh Saghebjoo مرضیه ثاقب جو m_saghebjoo@birjand.ac.ir 540031947532846007748 540031947532846007748 Yes Mehdi Hedayati مهدی هدایتی 540031947532846007749 540031947532846007749 No Saeed Ilbeigi سعید ایل بیگی 540031947532846007750 540031947532846007750 No