:: دوره 26، شماره 2 - ( مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان 1400 ) ::
جلد 26 شماره 2 صفحات 11-1 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی اثر محافظتی نانومیسل جدید سیلیمارین بر آسیب کبدی القاء شده با کربن تتراکلراید در موش صحرایی
یاسمن صافیان اصفهانی1 ، ابوالفض اصلانی2 ، محمد رضا معمارزاده3 ، محمد حسین اعرابی4
1- دانشکده داروسازی و علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2- گروه فاماسیوتیکس، دانشکده داروسازی و علوم دارویی، مرکز تحقیقات سیستم‌های نوین دارو رسانی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
3- مرکز تحقیقات گیاهان دارویی شرکت داروسازی باریج اسانس، کاشان، ایران
4- گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده داروسازی و علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ، mh.aarabi@pharm.mui.ac.ir
چکیده:   (4390 مشاهده)
زمینه و هدف: سیلیمارین به دلیل اثرات حفاظت کبدی در درمان اختلالات کبدی استفاده می‌شود؛ اما استفاده از عصاره آن به دلیل حلالیت کم در محیط آبی و فراهمی زیستی پایین محدود شده است. هدف از این مطالعه تهیه فرم جدیدی از نانومیسل سیلیمارین و بررسی اثر محافظتی آن بر آسیب کبدی القاء شده با کربن تتراکلراید در موش صحرایی می­باشد
مواد و روش‌ها: در یک مطالعه تجربی، ابتدا فرم جدید سیلیمارین به شکل نانومیسل تهیه شد. تعداد 24 سر موش صحرایی به چهار گروه تقسیم شدند. دو گروه درمانی به مدت 14 روز و قبل از ایجاد آسیب با 4CCl با عصاره سیلیمارین و نانومیسل سیلیمارین تیمار گردیدند. در پایان مطالعه، نمونه‌های خون جهت تعیین سطح سرمی آلانین آمینوترانسفراز(ALT) ، آسپارتات آمینوترانسفراز (AST)، آلکالن فسفاتاز(ALP)  و پروفایل لیپیدی جمع­آوری شد. همچنین، فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی و استرس اکسیداتیو در بافت کبد بررسی شد. نتایج با آزمون ANOVA یکطرفه آنالیز شد.
یافته‌ها: فعالیت آنزیم‌های کبدی ALT، AST و پارامترهای پروفایل لیپیدی در گروه تیمار شده با نانومیسل نسبت به گروه تیمار شده با عصاره سیلیمارین به‌طور معنی‌داری کاهش یافت (P<0/05) . همچنین فعالیت بافت کبدی آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی سوپراکسیددیسموتاز(SODوکاتالاز (CAT) درگروه تیمارشده با نانومیسل سیلیمارین نسبت به عصاره سیلیمارین افزایش معنی‌داری را نشان داد(P<0/05) . میزان مالون دی آلدئید (MDA)  بافت کبدی در گروه تیمار شده با نانومیسل نسبت به عصاره سیلیمارین کاهش معنی‌داری را نشان داد(P<0/05).
نتیجه‌گیری: نتایج در این مطالعه نشان داد، نانومیسل سیلیمارین دارای اثرات حفاظت کبدی بهتری نسبت به عصاره سیلیمارین در تعدیل اثرات سمیت القاشده با CCL4 در موش­ها می‌باشد.
واژه‌های کلیدی: سیلیمارین، استرس اکسیداتیو، سوپراکسیددیسموتاز، سمیت کبدی، نیتریک اکساید
متن کامل [PDF 395 kb]   (1847 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: فارماکولوژی
دریافت: 1398/9/12 | پذیرش: 1399/8/30 | انتشار: 1400/3/10



XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 26، شماره 2 - ( مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان 1400 ) برگشت به فهرست نسخه ها