1- مرکز تحقیقات بیماری های ریه و آلرژی، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران 2- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران 3- گروه کودکان ، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران 4- گروه زیست شناسی، دانشکده علوم ، دانشگاه کردستان ، ایران 5- مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران 6- مرکز تحقیقات سیاستگذاری سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران. 7- مرکزتحقیقات سلولی مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران ، kweasm@yahoo.com
چکیده: (4650 مشاهده)
زمینه و هدف:کهیر مزمن، یک بیماری پوستی با راشهای مداوم همراه با خارش و یا آنژیوادم، پاپول و پلاکهای ملتهب است که تحت شرایطی از مرحله حاد به مرحله مزمن تبدیل شده و سالها موجب اضطراب و افسردگی بیمار میشود. هدف مطالعه حاضر بررسی کیفیت زندگی و عوامل مرتبط با آن در بیماران مبتلا به کهیر مزمن در استان کردستان بود. مواد و روشها: مطالعه توصیفی تحلیلی حاضر بر روی 228 بیمار مراجعهکننده به کلینیک آلرژی بیمارستان بعثت (بهعنوان بیمارستان مرجع درجه 3) در استان کردستان طی سال 1395 صورت گرفت. بهصورت سرشماری انتخاب (به دلیل فراوانی کم بیماران، محدوده سنی انتخاب شده شامل کل گروههای سنی بود) و پس از انجام معاینه های اولیه و تائید تشخیص کهیر مزمن مورد بررسی قرار گرفتند. جمعآوری دادهها به روش سرشماری انجام شد. از تمامی بیماران قبل از ورود به مطالعه اجازه گرفته شده و پرسشنامهها جهت تکمیل در اختیار آنها قرار داده شده است. اطلاعات بیماران با استفاده از پرسشنامه DQLI جمعآوری شد. برای تحلیل از آزمون کای دو و از ضریب همبستگی اسپیرمن با کمک نرم افزار SPSS نسخه 15 استفاده شد. یافتهها: نتایج مطالعه نشان داد که میانگین سنی افراد شرکتکننده در مطالعه 10/55± 34/81 سال بود. تحلیل اطلاعات نشان داد که بین کیفیت زندگی و جنسیت ارتباط معنیدار وجود داشته است (0/001p<) و همچنین بین کیفیت زندگی و نوع بیماری ارتباط معنیدار مشاهده شده است (0/001p<)؛ اما بین کیفیت زندگی با متغیرهای محل سکونت و میزان تحصیلات ارتباط وجود نداشته است(0/05p>). نتیجهگیری: نتایج گویای تأثیر بیماری کهیر مزمن بر ابعاد مهم کیفیت زندگی بیماران بود. به نظر میرسد این بیماران از لحاظ روحی و روانی درگیر شده و سطح رضایت آنها از کیفیت زندگی کاهش یافته بود.
