زمینه و هدف: سالمونلا یک پاتوژن روده‌ای مهم در آب و غذا می‌باشد و با توجه به اهمیت سالمونلا در بیماریهای منتقله از غذا، تشخیص دقیق و سریع آن از اهمیت خاصی برخوردار است. این تحقیق با هدف بهینه سازی روشهای متداول در جداسازی سالمونلا از مواد غذایی انجام شد .

روش بررسی: تعداد 100 نمونه ماده غذایی مختلف به صورت تصادفی تهیه و جهت غنی سازی اولیه، درPeptone Water به مدت 24 ساعت در 37 درجه سانتی‌گراد انکوبه گردید. سپس از 3 محیط راپاپورت- واسیلیادیس براث (RV) و تتراتیونات براث (TT) در 42 درجه سانتی‌گراد و سلنیت سیستئین براث (SC) در 37 درجه سانتی‌گراد جهت غنی سازی ثانویه سالمونلا استفاده شد و پس از 24 ساعت از هر روش بر روی 6 محیط کروم آگار (Chrom Agar)، رامباخ آگار(RA)، گزیلوز- لیزین- دزوکسی کولات آگار(XLD)،�هکتون انتریک آگار (HE)، سالمونلا- شیگلا آگار (SS)، بریلیانت گرین آگار (BG) تلقیح نموده و در دمای 37 درجه سانتی‌گراد به مدت 24- 18 ساعت نگهداری شدند . 5-3 پرگنه مشکوک از هر یک از محیط‌های فوق جهت انجام تستهای بیو شیمیایی در محیط‌های افتراقی انتخاب شدند.

یافته‌ها: پس از انجام آزمایشات فوق در مجموع 8% نمونه‌ها آلوده به سالمونلا بود که از این نسبت به دست آمده 4/57% نمونه‌های مثبت با استفاده از RV براث،7/27% نمونه‌های مثبت با استفاده از  SCبراث و 9/14% نمونه‌های مثبت با استفاده از TT براث به عنوان غنی‌کننده جدا شدند. بالاترین میزان جداسازی توسط محیط کشت RA آگار با 7/27% بدست آمد و پائین‌ترین میزان جداسازی توسط محیط کشت BG با 4/6% بدست آمد.

نتیجه‌گیری: نتایج ما نشان می‌دهد که محیط کشت RA در مقایسه با پنج محیط کشت دیگر یک محیط با قدرت انتخابی و افتراقی بالا می‌باشد. همچنین غنی‌کننده RV براث غنی‌کننده مناسبی برای احیای رشد سالمونلا در مواد غذایی می‌باشد.

وصول مقاله: 27/3/87      اصلاح نهایی: 29/4/87      پذیرش مقاله: 14/5/87