:: دوره 24، شماره 5 - ( مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان 1398 ) ::
جلد 24 شماره 5 صفحات 24-29 برگشت به فهرست نسخه ها
اکمو در یک بیمار دیابتیک مبتلا به انفارکتوس مخچه و سندرم زجر تنفسی حاد- گزارش مورد
دکتر الهام اسدپور 1، رضا نیک اندیش2 ، فرید زند2 ، گلنار ثابتیان2 ، منصور مسجدی2 ، ماندانا مکی2
1- دانشگاه علوم پزشکی شیراز ، asadpoure@sums.ac.ir
2- دانشگاه علوم پزشکی شیراز
چکیده:   (384 مشاهده)
زمینه و هدف: اکمو (اکسیژناسیون غشایی برون پیکری) یک روش حیاتی برای مدیریت سندرم زجر تنفسی حادمی باشد. از آنجا که اکمو به عنوان یک شیوه تهاجمی محسوب می شود، اندیکاسیون هایی برای استفاده از آن وجود دارد. در اینجا گزارش موردی از سندرم زجر تنفسی حاد که با اکمو ورید به ورید درمان شده را ارائه می‌دهیم.
گزارش مورد: بیمار، مردی 30 ساله، دیابتیک با هوشیاری پایین به علت خونریزی مغزی پس از درمان فیبریولیتیک برای انفارکتوس میوکارد با قطعه اس تی بالا رونده بود که در بیمارستان نمازی شیراز بستری شد. بعد از تشخیص سندرم زجر تنفسی حاد متوسط تا شدید روش اکمو ورید به ورید برای مدیریت آن استفاده شد. 5 روز پس از شروع اکمو، فشار اکسیژن شریانی بیمار بهبود یافت و درصد اشباع اکسیژن را 97 تا 98 درصد حفظ شد. مد دستگاه،BIPAP با 40%FiO2 بود، جریان برگشتی خون به بیمار 1/7 لیتر در دقیقه بود؛ بنابراین ما جریان برگشتی خون به بیمار را بستیم و مشاهده کردیم بیمار به تنهایی قادر به حفظ درصد اشباع اکسیژن 97% است، لذا بیمار را از دستگاه اکمو جدا کردیم. بعد از آن بیمار در وضعیت پایدار باقی ماند.
نتیجه‌گیری: بیمار 10 روز قبل از اکمو تحت تهویه مکانیکی بود و نارسایی چندین ارگان را به‌طور هم‌زمان داشت که مزایای استفاده از اکمو را کاهش می‌داد. علی رغم این‌ها، تصمیم به آغاز اکمو گرفته شد و بیمار با وضعیت قابل قبول از واحد مراقبت های ویژه ترخیص گردید؛ بنابراین این بیمار می‌تواند تجدید نظر در استفاده از اکمو را مطرح کند.

 
واژه‌های کلیدی: تهویه مکانیکی، سندرم زجر تنفسی حاد، اکمو.
متن کامل [PDF 369 kb]   (151 دریافت)    
نوع مطالعه: گزارش مورد | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۷/۱۱/۱۰ | پذیرش: ۱۳۹۸/۷/۱۰


XML   English Abstract   Print



دوره 24، شماره 5 - ( مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان 1398 ) برگشت به فهرست نسخه ها